Bloody Wrestling Online

The Number One Cyber Wrestling Online
 
บ้านPortalCalendarช่วยเหลือรายชื่อสมาชิกกลุ่มผู้ใช้สมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)

Share | 
 

 Suzuran Ep.3 ' เข้าเรียน '

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
HANARYUUสาขา2
Jobber
Jobber


จำนวนข้อความ : 3
Join date : 10/03/2011

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Suzuran Ep.3 ' เข้าเรียน '   Sun Oct 12, 2014 4:05 pm

" เอ้า รีบๆกินได้แล้วจ่ะหนุ่มๆ "


เสียงเข้มๆแต่ออกหวานแบบสาวน้อยวัยแรกแย้มของ'กระเทยควาย'ร่างใหญ่อย่างยูเมะโฮชิ มาซาชิ หรือ พี่มาชิ ที่บังคับให้เด็กๆทุกคนที่มาพักอาศัยอยู่เรียกแทนชื่อมาซาชิ

ที่อพาทเม้นยูเมะโฮชิแห่งนี้ทุกคนอาศัยอยู่รวมกันอย่างครอบครัว(พี่มาชิได้กล่าวไว้) เจ้าของอพาทเม้นคือชายวัยกลางคนแฝดผู้พี่ของตระกูลยูเมะโฮชิหรือยาซูชิ ชายร่างใหญ่หน้าโหดราวกับยากูซ่า และมีน้องสาวเทียมอย่างมาซาชิเป็นผู้ดูแลทุกอย่างในบ้านตั้งแต่ทำความสะอาดภายนอกจนถึงทำกับข้าว


ที่ห้องกินข้าวเล็กๆอันแสนอบอุ่นนั้นทุกคนนั่งกันอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาจะเบียดเสียดเว้นแต่คุณยาซูชิ ซึ่งออกไปทำงานข้างนอกและยังไม่ได้กลับมาตอนรับเหล่าเด็กปีหนึ่งผู้มาอยู่ใหม่ด้วยตนเอง จึงเป็นหน้าที่ของน้องชายอย่างมาซาชิแทน


ฝั่งหนึ่งของโต๊ะยาว โซเรียวกำลังพยายามจ้องหน้าของชายหนุ่มผมแดงผู้ซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามเขาอย่างไม่ลดละโดยไม่สนใจ มือก็คีบข้าวเข้าปากเรื่อยๆโดยไม่สนใจบรรยกาศภายนอกสักนิด แต่ดูเหมือนชายหนุ่มผมแดงจะไม่สนใจ ก้มหน้าก้มตากินข้าวอย่างไม่สบอารมณ์นัก

ชายหนุ่มแดงหรือคาวาชิม่าถอนหายใจพลางเลือบมองอาหารที่เขาซื้อมาจากข้างนอกที่ถูกพี่มาชิทิ้งลงถังขยะอย่างไม่ใยดี


' ทุกคนที่มาอยู่บ้านนี้ต้องกินอาหารฝีมือพี่นะจ้ะ '


คาวาชิม่าคิดถึงตอนที่อาหารที่ตนซื้อมาด้วยเงินไม่น้อยถูกทิ้งลงถังขยะโดยพี่มาชิพลางถอนหายใจ ถึงแม้ว่าอาหารที่พี่มาชิทำจะอร่อยสุดๆเลยก็เถอะ แต่ก็ยังอดเซ็งไม่ได้จริงๆ เขาถอนหายใจอีกครั้งโดยไม่สนใจหนุ่มผมทองที่นั่งตรงข้ามซึ่งพยายามจะมองหน้าตนอย่างหาเรื่องสุดฤทธิ์


"ขอเพิ่มอีกได้ไหมครับ"


หนุ่มร่างเล็กสวมแว่นทรงกลมฉายมาด 'เด็กเนิร์ด' ที่นั่งข้างๆหนุ่มผมแดงอย่างคาวาชิม่า ทำให้หนุ่มแว่นผู้นี้ดูจืดจางลงไปอีก


"ได้สิจ้ะเค็นตะคุง"


พี่มาชิยิ้มรับอย่างใจดี ก่อนจะยกจานข้าวของหนุ่มแว่นเค็นตะตักมาเพิ่มจนพูนจานก่อนจะส่งกลับคืนให้ด้วยรอยยิ้ม


เค็นตะผงกหัวขอบคุณก็จะโซยข้าวในชามต่ออย่างรวดเร็วเป็นชามที่สาม จนคาวาชิม่าที่นั่งข้างๆไม่อยากเชื่อว่าหนุ่มตัวเล็กคนนี้จะกินจุถึงขนาดนี้


"แกเองก็รีบๆกินซะสิ จ้องหน้าเขาอย่างกับปลากัด"


ชายผมทองหรือฮิงูจิซึ่งตอนนี้สวมเสื้อแขนยาวและกางเกงบ็อกเซอร์ลายสก๊อตอย่างสบายๆ กระซิบกับโซเรียวที่กินข้าวด้วยปปี๊ดที่ยิ่งกว่าหอยทากเพราะเอาแต่พยายามจ้องหน้าชายผมแดงที่เต็มไปด้วยบาดแผลตรงข้ามอย่างเอาเป็นเอาตาย


ซึ่งหลังจากที่โซเรียวรู้ว่าชายผมแดงผู้นี้คือผู้ชนะสงครามปีหนึ่งก็เอาแต่จ้องหน้าเขามาเป็นชั่วโมง ตั้งแต่รู้เรื่องในตอนแรกจนถึงตอนนี้ โดยฮิงูจิพูดห้ามเขาก็ไม่สนใจ


และครั้งนี้ก็เหมือนกัน... โซเรียวเงียบไม่สนใจสิ่งที่คนอายุมากกว่าพูดด้วย ส่งให้ฮิงูจิได้แต่ถอนหายใจ
แต่ในตอนนั้นเอง ฮิงูจิรู้สึกที่เงาเย็นยะเยือกที่ทาบลงมาจากข้างหลัง

เขากำลังจะอ้าปากเตือนรุ่นน้อง แต่ก็ไม่ทันซะแล้ว....



ป๊าบบบบบบ!!!!!!!!



มาซาชิใช้มือใหญ่ๆของตนฟาดเข้าไปที่กลางหลังของโซเรียวจนชายหนุ่มแทบกระอักเลือดข้าวพุ่งไปติดหน้าชายผมแดง และนั้นเป็นครั้งแรกที่อายาเมะเงยหน้าขึ้นมามองโซเรียวชัดๆครั้งแรก รวมถึงคนอื่นๆที่ได้ยินเสียงตบหลังอันรุนแรงก็ต้องหันมามองตามๆกันอย่างหวาดผวา


"เลิกจ้องหน้าคนอื่นได้แล้วจ้ะ โซเรียวคุง มันเสียมารยาท รีบๆกินซะ...อย่าให้พี่สาวคนสวยโมโหนะจ้ะ"


มาซาชิเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็บเฉียบพลางยิ้มอย่างอ่อนโยน

โซเรียวถึงกับหน้าซีด พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย ก่อนจะสวาปามข้าวทั้งหมดภายในคำเดียว

"โขเอิมอีกอับ" ขอเพิ่มอีกครับ นั่นคือสิ่งที่โซเรียวพูดขณะเคี้ยวอาหารอยู่เต็มปาก


"ฮ่ะๆๆ"

เสียงหัวเราะเบาๆดังขึ้นจากด้านหนึ่งของโต๊ะ ชายร่างผอมผมสีเงินผู้ซึ่งนั่งเงียบมานาน แต่ทุกคนกับรู้สึกได้ว่าเขามีตัวตนอยู่ตลอดเวลา เรียกได้ว่าไม่จืดจางเลยถึงแม้จะไม่พูดก็ตาม


"ขำอะไรฟ่ะ"


โซเรียวพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดเล็กๆ ขณะรับจานข้าวจากพี่มาชิ

"เปล่าซะหน่อย"

ชายผมสีเงินตอบพลางยกซุปมิโสะขึ้นซดจนเกลี้ยง

"อ่าห์ อิ่มแล้วครับพี่มาชิ อร่อยมากครับ"

"แหม่ ขอบคุณนะจ้ะ คาวาชิม่าคุง"


พี่มาชิตอบพลางเดินไปเก็บจานจากชายผมเงิน

"แต่อย่าเพิ่งกลับห้องนะจ้ะ พี่ยังมีไฮไลท์สำคัญก่อนที่ทุกคนจะกลับห้อง ฮิฮิฮิ"


กระเทยหน้าโหดพูดอย่างร่าเริง...แต่เสียงหัวเราะกับหน้าขนลุกพิกลจนทุกคนชะงักไปตามๆกัน
พี่มาชิผายมือขึ้นฟ้าก่อนจะโพสท่าที่สวยที่สุดในสายตาตัวเอง แต่คนอื่นกลับมองว่ามันทุเรศมาก จนโซเรียวถึงกับสำลักข้าว


"การแนะนำตัวกับเพื่อนใหม่ๆยังไงหล่ะจ้ะ"

............................................................................................


"ชั้นชื่อสึนาฮาระ ฮิงูจิ ซูซูรันปีสอง เป็นพี่พวกนายปีนึงได้เรียกฮิงูจิเฉยๆก็ได้นะ เป้าหมายในชีวิตคือทำงานหาเงินเลี้ยงพ่อแม่ให้ได้ แล้วก็ชั้นอยากจะบอกพวกนายทุกคน.......ชีวิตมันต้องสู้นะเว้ยเฮ้ยยยย !! "


หนุ่มผมทองหน้าหล่อหรือฮิงูจิในชุดลำลองสบายๆลุกขึ้นพูดก่อนจะแนะนำตัวตามหัวข้อที่มาชิบอกทุกอย่าง ก่อนจะเต๊ะท่าชูสองนิ้ว ทำให้โซเรียวที่นั่งอยู่ข้างๆต้องสำลักข้าวเพราะขำ โดยที่คนอื่นถึงกับนั่งเงียบกริบเล่นเอาหนุ่มผมทองหน้าหล่อเสียเซล์ฟอย่างรุนแรง


พี่มาชิยิ้มอย่างพอใจ โดยไม่สนท่าทีอันหดหู่ของฮิงูจิ ก่อนจะหันหน้าไปยิ้มกว้างขึ้นให้กับหนุ่มแว่นร่างเล็กที่นั้งตรงข้ามฮิงูจิ


"อ่ะ..เอ่อ...ผมชื่อ อิวายาชิ เคนตะ...อยู่ปีหนึ่ง เรียกเคนตะเฉยๆก็ได้....งานอดิเรกคือ....เอ่อ...อ่านหนังสือมั้งครับ เป้าหมายในชีวิตคือ....เป็นหมอหน่ะครับ.."


'ไอ้นี่มันเนิร์ดรี่หวา"


ทุกคนคิดตรงกัน และต่างสงสัยว่ามึงจะเป็นหมอ...แล้วมาเรียนซูซูรันเนี่ยนะ!?


"โอเค งั้นตาจ้ะ"


พี่มาชิกระเทยร่างยักษ์หันไปกล่าวกับชายผมยาวสีเงินประต้นคอที่นั่งหัวโต๊ะ


"ครับ ... ผมชื่อฮิเดโอะ คาวาชิม่า อยู่ซูซูรันปีหนึ่ง งานอดิเรกคือชอบดูผู้หญิงอาบน้ำ เป้าหมายในชีวิตคือเปิดฮาเร็มครับ "


เขาพูดอย่างร่าเริง เผยให้เห็นถึงความเป็นคนอารมณ์ดี และด้วยงานอดิเรกและเป้าหมายในชีวิตที่ถูกใจโซเรียวมากเหลือเกินจนชายหนุ่มต้องลุกขึ้นมาจับมือด้วยก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงหื่นๆ


"ไว้วันหลังชวนชั้นไปด้วยนะ"

"ต่อไปเธอจ้ะ"


พี่มาชิพูดกับหนุ่มผมแดงที่มีผ้าพันแผลตามใบหน้าที่นั่งเงียบอยู่สักพักแล้ว

"คุโรซาวะ อายาเมะ....ซูซูรันปีหนึ่ง งานอดิเรกอยู่นิ่งๆไม่ต้องทำอะไร....ส่วนเป้าหมาย....ผมอยากจะช่วยพี่สาวของตัวเองสักครั้งในชีวิต"


"เฮ้ย ไอ้หัวแดงแกมีพี่สาวด้วยหรอวะ มาแนะนำให้ชั้นรู้จักหน่อยสิ"

โซเรียวถึงกับลุกพรวดขึ้นมาเขย่ามือของอายาเมะจนชายหนุ่มผมแดงเองถึงกับตั้งตัวไม่ถูก
และแล้วเสียงป๊าบก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับโซเรียวที่กลับมานั่งสงบสเงียมอีกครั้งโดยมีพี่มาชิคุมอยู่ข้างหลังด้วยรอยยิ้ม


"ต่อไป คนสุดท้าย....ตาเธอจะโซเรียว"


พี่มาชิพูดเสียงหวาน แต่จับโซเรียวดันตัวลุกขึ้นอย่างแรงจนชายหนุ่มร้องเบาๆ


"โอเค..."

โซเรียวจัดเสื้อผ้าที่ยังใส่ชุดเดิมมาทั้งวันให้เรียบร้อย เสยผมขึ้นอย่างน่าหมั่นใส้ จนฮิงูจิที่นั่งข้างๆต้องกุมขมับอีกครั้ง


"ชั้นคือ....วากาบายาชิ โซเรียว สุดหล่อ...."


แค่ประโยคแรกก็ทำเอาทุกคนเอือมไปตามๆกัน ยกเว้นหนุ่มผมเงินซึ่งมีรอยยิ้มประดับหน้าตลอดเวลาอย่างฮิเอโอะ คาวาชิม่า ซึ่งบัดนี้กำลังกลั้นหัวเราะกับท่าทางโอเวอร์ของชายหนุ่มอย่างถูกชะตา


"งานอดิเรก....จีบสาว....อ่านหนังสือผู้ใหญ่.."


ชายหนุ่มผมทองพูดอย่างภูมิใจ ก่อนจะยืดอกขึ้น แล้วทำในสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิด
โซเรียวยิ้มอย่างมั่นใจ ก่อนจะชี้นิ้วไปที่ชายผมแดงตรงข้ามตัวเอง จนทำให้ชายหนุ่มถึงกับเงยหน้ามองอย่างสงสัย



"เป้าหมายในชีวิต.......มอบความพ่ายแพ้ให้แก่คุโรซาวะ อายาเมะ...."



........................................................................................................................................................

"ไม่น่าเลยนะนายเนี่ย.."


หนุ่มผมเงินหน้ายิ้มในเครื่องแบบสีดำของซูซูรัน พูดกับชายผมทองอีกคนในชุดซูกาจั่นสีแดงตัวเก่งหรือโซเรียว ส่งให้ชายผมยักไหล่อย่างไม่สนใจ


"ก็ช่วยไม่ได้หนิ...ชั้นโกหกไม่เป็นหน่ะ"

"นายนี่จริงๆเล๊ย พวกเราต้องอยู่หอพักเดียวกันจนจบเลยนะ เป็นมิตรกันหน่อยสิ"


ชายผมเงินคาวาชิม่าพูดต่อพลางถอนหายใจอย่างปลงตกขณะเดินทางไปโรงเรียนกับโซเรียวในตอนเช้าเป็นวันแรก

หนุ่มผมทองคนนี้เรียกได้ว่าทำให้เขาถึงกับต้องกุมขมับตั้งแต่เมื่อวาน หลังจากที่ไปประกาศศึกกับหนุ่มผมแดงอายาเมะตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน....แล้วยังชุดซูกาจั่นสีแดงแปร๊ดที่ชายหนุ่มใส่ไปเรียนแทนที่จะใส่เครื่องแบบ ซึ่งชายหนุ่มให้เหตุผลว่า ' มันไม่เท่หน่ะซิ 'คิดแล้วเขาก็ถอนหายใจอีกครั้ง ถึงแม้เขาทั้งคู่จะมีอะไรที่คล้ายๆกันและเข้ากันได้ แต่เจ้าหมอนี้ก็มีตรรกะแปลกๆเกินเยียวยาจริงๆ


แต่ก็ช่างมันเถอะ...อยู่กับคนแบบนี้ก็สนุกอีกแบบ.....


ปลงตกอยู่ไม่กี่นาที คาวาชิม่าก็กลับมายิ้มได้อีกครั้งอย่างสุดยอด ก่อนจะชวนเพื่อนใหม่ของเขาอย่างโซเรียวคุยเรื่อยเปื่อยระหว่างทางที่ไปโรงเรียน ซึ่งเขาทั้งคู่เป็นกลุ่มสุดท้ายที่ตื่น คนอื่นในหอพักไปหมดแล้ว จึงเหลือพวกเขาแค่สองคนทำให้ต้องมาพร้อมกันแบบนี้


เสียงหัวเราะของทั้งคู่ดังมาเป็นระยะ ด้วยความที่คาวาชิม่าเป็นคนเข้ากับคนง่าย และโซเรียวก็เป็นคนคล้ายๆกัน จึงสนิทกันไม่ยาก

ไม่นาน ทั้งคู่ก็มาถึงซูซูรัน โรงเรียนที่พวกเขาต้องใช้ชีวิตอยู่จนถึงปีสาม และนี่จะเป็นก้าวเล็กๆแห่งการเริ่มต้นที่แสนยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ซูซูรัน...



และเพียงแค่ก้าวขาเข้าไปในในเขตโรงเรียน ปัญหาแรกของวันก็วิ่งมาชนทั้งคู่ทันที...

"เฮ้ย ไอ้ทัวทอง ไม่คุ้นหน้าเลยหนิหวา"


โกโร่ หรือ 'คิงคอง' ชายร่างยักษ์ความสูงเกือบสองเมตรผิวคล้ำไว้ผมโมฮ็อก เดินมาทักทายทั้งคู่พร้อมเหล่าลิ้วล้อทันทีที่ทั้งคู่ก้าวขาเข้ามาในรั่วโรงเรียนเป็นกลุ่มท้ายๆของช่วงเช้า


"นักเรียนปีหนึ่งหรอวะ พวกแกหน่ะ"


โกโร่พูดอย่างวางท่า ก่อนจะเดินวนรอบๆตัวทั้งคู่เหมือนกับนักเลงที่สำรวจผู้ที่ต่ำกว่าพลางทำหน้าดูถูก แต่ในสายตาของโซเรียว พวกนี้ก็แค่หมาสวะๆเท่านั้น


"แล้วทำไมแกไม่ใส่เครื่องแบบมาวะไอ้หัวทอง"

โกโร่ก้มหน้าลงมาประสานสายตากับโซเรียว ก่อนจะยิ้มอย่างกวนทรีน เมื่อชายผมทองหลบตาลงราวกับไม่กล้าเผชิญหน้า

' สงสัยไอ้เด็กนี่มันกลัวเรา สงสัยต้องเล่นซะหน่อยแล้ว '


คิงคองปีสองคิดอย่างเข้าข้างตัวเอง ก่อนจะหัวเราะเยาะเย้ยออกมาเบาๆ

" เป็นใบ้หรอวะแกหน่ะ "

โกโร่หัวเราะอย่างสะใจพร้อมๆกับเหล่าลิ้วล้อที่หัวเราะเป็นลูกคู่กับเจ้านายของพวกมัน

" เอ่อ ขอโทษนะครับ พวกเราขอเข้าโรงเรียนได้ไหมครับ "

ชายผมเงินคาวาชิม่ารู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่เพิ่มสูงขึ้นจากตัวโซเรียว เป็นสัญญาณว่าเขากำลังจะโกรธและกระโจนเข้าใส่พวกโง่นี่ในไม่ช้า เขาคิดว่าโซเรียวคงจะเข้าไปโดนอัดแน่ๆ จึงรีบออกตัวกันท่าให้สถานะการณ์เบาลง ไม่งั้นคงซวยกันทั้งคู่


"บ่นอะไรวะไอ้เตี้ย"


"อั่ก!"


คาวาชิม่ายังไม่ทันตั้งตัว โกโร่ก็ใช้ขายาวๆของตนหวดเข้าไปที่ลำตัวของชายผมเงินอย่างแรงจนชายหนุ่มกลิ้งออกไปนอกรั้วอย่างไม่ปราณีท่ามกลางเสียงร้องสะใจของพรรคพวก และถึงแม้ชายผมเงินจะตั้งการ์ดทันแต่แรงเตะจากคนตัวใหญ่ระดับนี้ไม่ใช่น้อยๆเลย


"ไอ้พวกสวะ!!!!"


โซเรียวที่เก็บระงับความโกรธมานาน ตระโกนขึ้น เส้นเลือดปูดโปน ก่อนจะเหวี่ยงหมัดตรงที่รุนแรงและรวดเร็วที่สุดเท่าที่โกโร่เคยเห็นพุ่งเข้าใส่ใบหน้าของคิงคองที่กำลังกลัวจับใจ เพราะความรู้สึกของเขากำลังเตือนว่าถ้าเขาโดนเข้าไป คงน็อคอย่างแน่นอน.....เป็นหมัดที่เร็วไร้ที่ติจนทุกคนมองไม่ทัน


แต่ก่อนที่กำปั้นของชายผมทองจะกระทบกับใบหน้าของชายร่างใหญ่ เป้าหมายของเขาก็หายไปจากการมองเห็น จนเขาต้องหยุดหมัดนั้นไว้กลางอากาศ


พริบตาเดียวก่อนที่โกโร่จะสลบด้วยหมัดของโซเรียว เจ้าคิงคองก็รู้สึกว่าโลกกำลังพลิกกลับ ก่อนที่จมูกโด่งๆของตัวเองจะกระแทกเข้ากับพื้นดินเต็มๆ เลือดขมๆไหลออกมาจากจมูกและปาก เขาร้องอย่างเคียดแค้น ก่อนจะหันไปหาผู้ที่เตะเขาจนคว้ำ


ชายผมสีทองสีเดียวกับโซเรียว แต่แตกต่างกันทีชายคนนี้สวมแจ็กเก็ทหนังสีดำที่เป็นเอกลํกษณ์ รวมถึงใบหน้าที่เรียกได้ว่าเท่กระชากใจสาวมากกว่าโซเรียว

และเป็นใบหน้าที่คุ้นเคย...ในฐานะเพื่อนร่วมชั้นปีสองของโกโร่


"แก...ไอ้เวรฮิงูจิ!!"


คิงคองร่างใหญ่สบท ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นมาอย่างลำบาก แล้ววิ่งพุ่งเข้าหาฮิงูจิอย่างบ้าเลือด
ชายผมทองในชุดหนังสีดำ หลบหมัดของโกโร่อย่างง่ายดาย ก่อนจะอาศัยจังหวะที่แขนของโกโร่พุ่งผ่านหน้าตน บิดแขนและจับชายร่างสูงเกือบสองเมตรทุ่มอัดลงพื้นได้ราวกับเหวี่ยงของเล่น ทำเอาเหล่าลูกกระจ็อกถึงกับเงิบกันหมดที่บอสโดนคว้ำง่ายๆอย่างงี้ แต่ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร เพราะทุกคนรู้พิษสงของ "อัศวินดำ" ฮิงูจิดี และเจ้าโกโร่ก็เคยแพ้ฮิงูจิอย่างหมดรูปมาแล้ว



"ไสหัวไปซะ ก่อนที่ชั้นจะต้องอัดพวกแกต่อ "


พูดไม่ทันจบ เหล่าลูกกระจ๊อกก็วิ่งหนีไป พลางช่วยแบกร่างไร้สติของหัวหน้าไปด้วย


"ไง ไม่เป็นไรใช่ไหมพวกนาย "


ฮิงูจิจุดบุหรี่ขึ้นสูบอย่างสบายๆ ก่อนจะยืนอันนึงให้คาวาชิม่า ซึ่งชายหนุ่มผมเงินลุกขึ้นมาได้แล้วหลังจากโดนเตะอย่างหนักหน่วง และทันเห็นการต่อสู้ที่น่าตื่นตะลึงและจบลงอย่างรวดเร็ว


"มะ ไม่เป็นไรครับ "


คาวาชิม่าตอบอย่างประหม่า หลังจากเห็นตัวตนอีกด้านของฮิงูจิ พลางปฏิเสธบุหรี่ที่ชายผมหนุ่มยื่นให้


" แก...แก.. แกทำบ้าอะไรฟ่ะ!"


โซเรียวพุ่งเข้าไปกระชากขอเสื้อของชายผมทองสีเดียวกับตนอย่างเหลืออดหลังจากที่โดนแย่งผลงานไป


"เฮ้ย เป็นบ้าอะไรเนี่ย ก็ช่วยแกไงเจ้างั่ง"

"ใครขอให้ช่วยฟ่ะ ชั้นกำลังจะอัดไอ้หน้าลิงนั่นสลบ แกมาเผือกอะไรวะ!"

"อ้าว ก็ใครจะไปรู้วะ เห็นพวกแกโดนรุมด้วยไอ้พวกโง่นี้เลยอุสาห์มาช่วย ไม่ขอบคุณกันหน่อยหรอ"

"แย่งผลงานกันแบบนี้ จะให้ขอบคุณอีกหรอ ไอ้หัวทอง!!"

"แกก็หัวทองใม่ใช่หรอ ไอ้ฟายเอ๊ย"

"อะไร ใครหัวทอง ต่อยกับกูไหม!!! "

"หยุด!!!!!"



เสียงตระโกนห้ามของคาวาชิม่าดังขึ้นอย่างหมดความอดทนจนทั้งคู่ที่กำลังจะต่อยกันอยู่ลอมล่อต้องหันมามอง

"คือผมว่าพอก่อนดีกว่านะ....คนอื่นเขาหันมาสนใจกันใหญ่แล้ว"


คาวาชิม่าลดเสียงลงอธิบายให้ทั้งคู่ฝั่ง ซึ่ฮิงูจิก็เห็นด้วย ก่อนจะสงบสติอารมณ์ เพราะตอนนี้รอบๆมีเหล่านักเรียนซูซูรันจำนวนไม่น้อยที่ชื่นชอบการต่อยตีออกมาสุ่มดูตามทีต่างๆ

แต่แน่นอนชายผมทองในชุดซูกาจั่นสีแดงที่อารมณ์กำลังขึ้นย่อมไม่ยอมแน่นอน


"เออ ไหนใครอยากต่อยกับกูก็เข้ามาสิวะ!"


คาวาชิม่าต้องรีบกระโดดไปปิดปากชายผมทองเพราะสิ่งที่เขาตระโกนออกมาอาจจะทำให้ซวยกันเป็นหมู่คณะได้


"อ่อยอูอ้ะอาอาอิอ่า"


"นักเรียนมามุงดูอะไรกันครับ"


เสียงตระโกนของอาจารย์ร่างใหญ่ในแว่นตาประหลาดและทรงผมที่เป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นทำให้เหล่านักเรียนที่มุงดูอยู๋ตามระเบียงเริ่มทยอยเข้าห้องไปอย่างช่วยไม่ได้


"แล้วพวกเธอมายืนทำอะไรกันอยู่หน้าโรงเรียนเนี่ย ทำไมไม่รีบเข้าห้องเรียนไปซะที"


เสียงเข้มๆของอาจารย์ที่เดินมาหาทั้งสามนั้น ทำให้คนอย่างฮิงูจิถึงกับสดุ้งเฮือก

"ชิบหายล้ะ"


ฮิงูจิถึงกับสถทออกมาอย่างลนลานหาที่หลบแต่ก็ไม่ทันแล้วเมื่ออาจารย์เดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ท่ามกลางความสงสัยของทั้งโซเรียวและคาวาชิม่า


"ไม่ต้องคิดจะหนีหรอกฮิงูจิคุง พวกเธอทั้งคู่ก็ด้วย"


เมื่อเดินเข้ามาใกล้ ทั้งสามก็เห็นใบหน้าอันเข้มงวดของอาจารย์ร่างสูงในเสื้อเชิร์ตแบบสุภาพ แต่ที่ขัดตาคือทรงผมอันแปลกประหลาดของอ.และแว่นตาที่ประหลาดพอกัน


"เอ่ออาจารย์เซ้ดต้อนครับ...พวกผมกำลังจะเข้าห้องเรียนพอดีหน่ะครับ"


"ถึงอย่างนั้นก็เถอะ...นี่มันเลทไปหนึ่งนาที พวกเธอต้องโดนลงโทษ"

อ.คนนี้ไม่สนใจคำแก้ตัวของฮิงูจิ ก่อนจะแผ่รังสีบางอย่างที่ถึงกับทำให้โซเรียวถึงกับขนลุกออกมาได้

' เซ้ตต้อนงั้นหรอ...'


คาวาชิม่ารู้สึกประหลาดๆกับชื่อนั้น...ราวกับคุ้นอยู่ในความทรงจำที่มีคนเคยเล่าถึงเหล่าผู้ที่เกือบจะสามารถไปเหยียบถึงจุดสูงสุดของซูซูรัน และผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในแต่ละยุค ที่เคยได้ยินมาจากรุ่นพี่แถวบ้านของเขา


"แล้วก็ฮิงูจิคุง ช่วยเรียกครูว่าอาจารย์ฮานะซาวะด้วย "


' ฮานะซาวะ.....'


บางอย่างในความทรงจำของคาวาชิม่าได้หวนกลับมา....ตำนานของเหล่าอีกา...


ชายผู้มีทรงผมแปลกประหลาดและแว่นตาที่ไม่เหมือนใคร....ไม่ผิดแน่.....



ฮานะซาวะ ซาบุโร่!!!!!!

..........................................................................................................................................................


End Credit

ณ โรงเรียนโฮเซ็น

" ทำไมตอนนี้ไม่มีบทเราฟ่ะ "

ชายผมดำหน้าตากวนตีนพูดกับชายผมสีเดียวกันที่กำลังนั่งเก้าอี้ชายหาดดื่มน้ำมะพร้าวชมวิวตอนกลางวันแสกๆ จากชั้นดาดฟ้าของโรงเรียนโฮเซ็น

"I love Coconut"

ชายผมดำตอบ



The End
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
 
Suzuran Ep.3 ' เข้าเรียน '
อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 1 จาก 1

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
Bloody Wrestling Online :: BWO : Special Event :: BWO Novel-
ไปที่: