Bloody Wrestling Online

The Number One Cyber Wrestling Online
 
บ้านPortalCalendarช่วยเหลือรายชื่อสมาชิกกลุ่มผู้ใช้สมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)

Share | 
 

 Sengoku : Final

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
DanielsoN
Xiao Mei's Husband
Xiao Mei's Husband


จำนวนข้อความ : 2224
Join date : 19/09/2010
Age : 22

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Sengoku : Final   Wed Dec 10, 2014 3:48 pm

เสียงฝีเท้าของยาโนะที่ย่ำลงพื้นไม้ดังขึ้นเป็นระยะๆ เขาวิ่งอยู่ในปราสาทแคว้นทังโกะที่ว่างเปล่า ไร้ซึ่งผู้คน ไร้ซึ่งทหาร มีเพียงแต่เขาและสิ่งของเครื่องใช้ที่ถูกทิ้งไว้ที่นี่ ในขณะที่ยาโนะกำลังวิ่งอยู่ในปราสาทที่เขาคุ้นเคยนั้น เขาก็สังเกตุบรรยากาศรอบๆ ดูเหมือนทุกๆอย่างจะเหมือนเดิม ไม่มีอะไรถูกทำลาย ไม่มีอะไรถูกย้ายตำแหน่ง ในที่สุดเขาก็เดินมาถึงชั้นบนสุด เขาหันกลับไปมองด้านล่าง เขาเห็นเหล่าทหารของทั้งสองตระกูลกำลังต่อสู้กัน ยาโนะรีบหันกลับไปยังประตูกระดาษก่อนจะเลื่อนช้าๆ เมื่อประตูนั้นถูกเลื่อนจนสุด เขาก็เห็นซูตะนั่งอยู่กลางห้อง ดวงตาของเขาปิดสนิท ข้างๆกายเขามีดาบวางอยู่ ยาโนะเดินเข้ามาช้าๆ เมื่อเท้าของยาโนะเหยียบลงแผ่นไม้ ดวงตาของซูตะก็เปิดขึ้นช้าๆ มือของเขาเอื้อมหยิบดาบของเขาก่อนที่มังกรตัวนี้จะดึงดาบออกมาจากฝักดาบและยืนขึ้นมาเผชิญหน้ากับยาโนะ

“ในที่สุดเราก็ได้เจอกันเสียทีนะ ยาโนะ” ซูตะพูดขึ้น

ยาโนะได้แต่พยักหน้าโดยไม่ได้พูดอะไร ในมือของเขายังกำดาบไว้แน่น ดวงตาของเขาจ้องไปที่มังกรที่ยืนอยู่ใน “บ้าน” ของเขา

“ข้าล่ะเสียดายจริงๆที่เราไม่ได้ร่วมมือกัน ถ้าห้าปีที่แล้ว เจ้ารับข้อเสนอของข้า”
“ป่านนี้เราก็คงครองใต้หล้าไปแล้ว” ซูตะยังคงพูดต่อ
“อย่างที่ข้าได้บอกกับท่าน ตัวข้านั้นเป็นของท่านไทโซคนเดียว” ยาโนะตอบกลับ

ซูตะเงียบ เขาเดินออกไปยังระเบียงด้านข้าง ก่อนที่เขาจะก้มมองการต่อสู้ที่อยู่ข้างล่าง ชายหนุ่มหน้าหวานไม่ได้ขยับไปไหน ได้เพียงแต่ยืนมองศัตรูของตน ไม่นานนักซูตะก็เดินกลับมาในห้อง

“ยาโนะ สมมุติว่าเจ้าล้มข้าได้ เจ้าอยากจะสร้างประเทศนี้ขึ้นมาแบบใด?” ซูตะเอ่ยปากถามยาโนะ
“ข้าอยากจะสร้างประเทศที่ไร้ซึ่งสงคราม” ยาโนะพูดถึงอุดมการณ์ของตัวเอง
“งั้นหรือ....เจ้าทำไม่ได้หรอกยาโนะ เจ้านั้นอ่อนแอเกินไป” ซูตะวิจารณ์
“แล้วท่านซูตะล่ะครับ? ท่านอยากจะสร้างประเทศนี้แบบไหน” ยาโนะถามกลับ
“ข้าอยากจะสร้างแผ่นดินที่ไร้สงครามเหมือนกับเจ้านั่นแหละ” มังกรผู้มีความทะเยอทะยานตอบกลับ

เขาตอบนี้ทำให้ยาโนะประหลาดใจไม่น้อย เขาไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าเป้าหมายทั้งหมดของซูตะก็เป็นเช่นเดียวกันกับเขา สีหน้าของยาโนะแสดงออกมาได้อย่างชัดเจนว่าเขาตกใจ ถึงขนาดซูตะเห็นแล้วยังหัวเราะพร้อมกับถามว่า “ตกใจหรือ” ยาโนะพยักหน้าตอบ ถ้าหากจุดนี้แล้วยาโนะก็ตั้งคำถามว่าถ้าหากทั้งสองมีเป้าหมายเดียวกัน ทำไมไม่ร่วมมือกันเพื่อสร้างยุคใหม่ขึ้นมา ถ้าเป็นแบบนั้นสงครามก็จะจบลงทันทีและไม่ต้องมีผู้เสียชีวิตอีก แต่ไม่ทันที่ยาโนะจะอ้าปากพูด ก็เป็นซูตะที่พูดขึ้นมาก่อน

“ถึงเราจะมีเป้าหมายเดียวกัน แต่พวกเรานั้นต่างกัน” ซูตะพูดขึ้นมา

ยาโนะทำหน้างงๆกับสิ่งที่ซูตะพูด เขาหมายความว่าอะไรนะ?

“หลังจากจบศึกนี้....เจ้าต้องการจะมอบเสรีให้กับเหล่าพสกนิกรใช่หรือไม่?” มังกรตัวนี้ตั้งคำถามกับแขกผู้มาเยือน
“ใช่...ข้าต้องการจะให้พวกเขาอยู่ในยุคที่พวกเขาอยากจะทำอะไรก็ได้” ยาโนะตอบคำถาม
“นั่นแหละปัญหา...เสรีภาพนั้นมิได้นำมาสู่ความสงบสุข แต่จะนำพามาซึ่งความหายนะ” ซูตะพูดขึ้น
“ถ้าหากเป็นข้า ข้าจะปกครองด้วยกำลัง...ควบคุมพวกเขา ไม่ให้ออกนอกลู่นอกทาง” เขาเสริม
“แต่ท่านซูตะแบบนั้นมันไม่ใช่ความสงบสุขนะ....แต่มันเป็นความกลัวต่างหาก” ยาโนะแย้งแนวคิดของซูตะ
“แล้วทำไม!!” ซูตะตะโกนขึ้นมา
“ตราบใดที่บ้านเมืองสงบสุข ไม่ว่าจะด้วยวิธีการไหน ข้าก็ไม่สน” ซูตะพูดต่อ

ยาโนะเงียบ ดูเหมือนไม่ว่ายังไงอุดมการณ์ของทั้งสองจะไม่เหมือนกัน เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะตั้งดาบขึ้นมาและเตรียมพร้อมจะสู้ ดวงตาของยาโนะจ้องมองไปที่ซูตะที่ยืนอยู่ตรงข้ามเขา ซูตะเองก็ตั้งดาบขึ้นมา ก่อนที่ทั้งสองจะพุ่งตรงเข้าหาอีกฝ่าย ดาบของทั้งสองนั้นปะทะกัน เสียงของโลหะดังขึ้นอยู่ในห้องเงียบๆ เช่นเดียวกันกับเสียงฝีเท้าของทั้งสองที่ย่ำลงบนแผ่นไม้ ซูตะนั้นไม่ใช่นักดาบที่เก่งที่สุดในแผ่นดินแต่เขาก็เป็นหนึ่งในนักดาบที่มีฝีมือ และแน่นอนว่ามากกว่ายาโนะ ซูตะปัดดาบของยาโนะขึ้นไป ดาบของยาโนะนั้นลอยขึ้นฟ้า ซูตะใช้ดาบจะแทงเข้าไปที่หน้าท้องของยาโนะ หากทว่าชายร่างบางกลิ้งหลบได้ก่อนจะดึงดาบที่ปักบนพื้นไม้ขึ้นมา ยาโนะรีบตั้งดาบเตรียมจะรับมือ ซูตะมองยาโนะ ที่หายใจแรงขึ้นเรื่อยๆ ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นจากเมื่อครู่นี้ดูเหมือนจะยังไม่หายดี เขายังสามารถสัมผัสได้ถึงเสียงคำรามของแผ่นหลังของเขา แรงกระแทกที่จินโยนเขาเข้ากับกำแพงนั้นสร้างความเสียหายมหาศาลให้กับแผ่นหลังอันบอบบาง ซูตะรีบวิ่งตรงเข้าไปยังยาโนะ เขาแกว่งดาบ ยาโนะก้มหลบก่อนจะฟันเข้าไปที่หน้าท้องของซูตะ แต่ซูตะรวดเร็วพอที่จะยกดาบมาป้องกันได้ ซูตะหยิบมีดที่อยู่บนแผ่นหลังของเขาออกมา ก่อนที่จะออกแรงปาไปยังยาโนะ ยาโนะเห็นก็รีบก้มหลบ แต่มันไม่เร็วพอ มีดนั้นตัดผ่านแก้มของเขา สร้างบาดแผลขึ้นมา เลือดนั้นไหลออกจากแก้มของยาโนะ ส่วนมีดนั้นก็ลอยไปปักบนเสากำแพง

แม้ยาโนะจะก้มหลบได้ทัน เขาก็ถูกซูตะยกเท้าถีบ ยาโนะหลังกระแทกกับพื้นไม้ ภาพของยาโนะเริ่มขุ่นมัว เขาได้ยินเสียงของซูตะพุ่งตรงมายังเขา เขาต้องรีบกลิ้งหลบ เขาได้ยินเสียงดาบปักลงบนพื้นไม้ ดูเหมือนนี่จะเป็นสัญญาณว่าเขาหลบทัน ยาโนะรีบลุกขึ้นมา หากทว่าเมื่อเขาลุกขึ้นมาเขาก็ยังเจอการโจมตีอันบ้าระห่ำของซูตะต่อไป ดาบที่แกว่งมาทุกทิศทุกทาง ชายหนุ่มหน้าหวานได้แต่ยกดาบปกป้องชีวิตของตนเอง เมื่อยาโนะรู้ตัวเขาก็อยู่ติดกับกำแพง ซูตะรีบจะแทงเข้าไปที่คอของยาโนะ แต่ยาโนะปัดดาบได้ทัน ซูตะที่ถูกปัดดาบไปเสียสมดุล ยาโนะวิ่งไปจะใช้ดาบแทงร่างของซูตะ หากทว่ายาโนะไม่ใช่คนเดียวที่หลบได้ มังกรตัวนี้ก็หลบได้เช่นกัน เขาอ้อมหลบไปข้างหลังของยาโนะ ซูตะยกเท้าก่อนจะถีบยาโนะ ชายหนุ่มหน้าหวานล้มลงไปหน้าฟาดพื้น หมวกที่ยาโนะสวมอยู่นั้นหลุดออกมาจากศีรษะของชายหนุ่มหน้าหวาน ยาโนะรีบลุกขึ้นมา เมื่อเขาลุกขึ้นมาเขาก็เจอมีดที่ปาจากมือขวาของซูตะอีกครั้ง ยาโนะโยกหลบ มีดนั้นแทงเข้าไปที่แขนของยาโนะ ชายหนุ่มหน้าหวานที่ถูกมีดแทงไปร้องด้วยความเจ็บปวด ซูตะหยิบมีดอีกเล่มก่อนจะปามีดไปที่แขนอีกข้างของยาโนะ เขาไม่สามารถหลบได้ทัน มีดนั้นปักลงแขนอีกข้างยาโนะ ดาบนั้นตกลงบนพื้น

“เท่านี้ก็จบแล้วล่ะยาโนะ....ลาก่อน” ซูตะพูดพร้อมกับวิ่งตรงมายังยาโนะ

ยาโนะนั้นที่ดาบตกพื้น พยายามจะก้มหลบ แต่ดูเหมือนด้วยร่างกายที่เจ็บปวด จะไม่ฟังคำสั่งเขาแล้ว ทั้งแผ่นหลังของเขา ทั้งแขนของเขา ต่างไม่อยากจะขยับทั้งนั้น ดาบของซูตะนั้นโดนร่างของยาโนะเข้าไปเต็มๆ ชายหนุ่มหน้าหวาดทรุดลงไปก่อนจะล้มลงไปนอนกับพื้น

=====

“ข้าล่ะอยากให้คนอย่างเจ้าเป็นโชกุนเสียจริงๆ” เสียงผู้หญิงที่คุ้นหูของยาโนะดังขึ้นมา

ยาโนะหันไปตามเสียงก่อนจะเห็นสตรีผมสีทองในชุดเกราะสีน้ำเงิน เธอขี่อาชาสีขาวของเธอ ข้างๆเธอนั้นก็มีพี่ชายของเธอที่ชื่อว่า “เอ็ดเวริด์” อยู่ ยาโนะรู้ทันทีว่าสิ่งที่เขากำลังเห็นนั่นคือความทรงจำของเขา มันเป็นความทรงจำตั้งแต่ตอน 5 ปีที่แล้ว มันเป็นระหว่างทางที่พวกเขาเดินทางไปแคว้นทังโกะเพื่อเจรจาเรื่องการสงบสุข เมื่อยาโนะได้ยินสิ่งที่หญิงผมทองนามแมรี่พูดขึ้นมา มันก็ทำให้ยาโนะอดสงสัยไม่ได้ว่าเหตุใด แมรี่ถึงพูดแบบนี่

“ทำไมแมรี่ถึงพูดเช่นนี้หรือ?” ยาโนะถามไปตรงๆ
“ข้ารู้สึกว่าเจ้าเป็นคนอ่อนโยน เจ้าเป็นคนที่เกลียดความรุนแรง เจ้าใส่ใจผู้อื่น ข้าเชื่อนะว่าถ้าหากคนอื่นรู้ข้อมูลนี้”
“เขาคงไม่มาบอกพวกข้าหรอก” แมรี่ตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้ม

ยาโนะยิ้มด้วยความเขินอายหลังจากได้รับคำชมของแมรี่

“แต่ตัวผมคงไม่ได้เป็นโชกุนหรอก เพราะยังไง ข้าก็จะทำงานให้ท่านไทโซตราบใดที่ข้ามีลมหายใจอยู่” ยาโนะตอบคนรักของตน
“งั้นหรือ ถ้าหากเจ้าเชื่อมั่นในตัวท่านไทโซ ข้าก็เชื่อว่าท่านไทโซก็ต้องเป็นคนดีเหมือนกัน” แมรี่พูดพลางมองไปข้างหน้า

สิ้นประโยคทั้งคู่ก็เงียบ มีแต่เสียงอาชาและเสียงวิหคที่ดังขึ้นเป็นระยะๆ ท้องฟ้าปลอดโปล่ง สายลมอ่อนๆพัดพาเมฆให้เคลื่อนไหวบดบังแสงตะวัน อีกไม่ไกลนักกว่าที่ทั้งสองจะถึงแคว้นทังโกะ พวกเขาสามารถเห็นปราสาทของตระกูลฮิมูระที่ตั้งตระหง่านเด่นเป็นสง่า

“ข้าอยากเห็นประเทศที่มีแต่ความสงบสุขเสียจริง...” แมรี่พูดลอยขึ้นๆมา
“ยาโนะ สัญญากับข้าได้ไหมว่าเจ้าจะสร้างประเทศที่ไร้สงครามขึ้นมา” เธอหันมาถามยาโนะด้วยสีหน้าจริงจัง

ยาโนะพยักหน้าพร้อมด้วยรอยยิ้ม

“ข้าสัญญาเพื่อตัวของผมและตัวของแมรี่”

=====

ยาโนะได้สติขึ้นมาอีกครั้ง ดูเหมือนดาบของซูตะเมื่อกี้จะโดนแค่สีข้างของเขา ยาโนะนั้นยังสามารถสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดทั่วร่างกายของตนเอง ภาพที่ลางๆเริ่มชัดขึ้นอีกครั้ง เขาเอื้อมมือไปคว้าดาบที่ตกพื้นอยู่ใกล้ๆกับเขา ดูเหมือนซูตะยังไม่รู้เลยว่าเขาลุกขึ้นมาแล้ว ยาโนะออกแรงวิ่งครั้งสุดท้าย ซูตะได้ยินเสียงฝีเท้าของยาโนะก็หันมา เขาแกว่งดาบหวังจะตัดศีรษะของยาโนะ แต่ชายหนุ่มหน้าหวานก้มหลบได้ก่อนจะแทงเข้าไปที่หน้าท้องของซูตะ ซูตะที่โดนแทงไปนั้นไม่ได้ร้องอะไร แต่เลือดนั้นไหลออกมาจากริมฝีปากของเขา ยาโนะดึงดาบออกจากร่างของซูตะทันที เขาเซไปก่อนที่หลังของเขาจะพิงเข้ากับกำแพง ก่อนที่เขาจะลงไปนั่ง เขาเหลือบมองไปที่แผลที่สีข้างของยาโนะก็หัวเราะเบาๆ พร้อมกับแหงนหน้าพูดว่า “โดนสีข้างงั้นหรือ...” ยาโนะยืนมองพร้อมกับหายใจอย่างช้าๆ พร้อมกับมองซูตะที่ใกล้จะหมดลมหายใจ

“ยาโนะ....เจ้าพอบอกข้าได้ไหมว่าตอนนี้ฮานะเป็นยังไงบ้าง?” ซูตะเอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอ่อนล้า
“ฮานะนั้นสบายดี ท่านอย่าเป็นกังวลเลย” ยาโนะตอบ
“งั้นหรือ...ข้าคงเดาว่านางคงมีความสุขมากที่ไม่ต้องอยู่กับพี่ชายเลวๆแบบข้า” ซูตะพูดพร้อมหัวเราะเบาๆ
“ไม่เลย...ฮานะยังคงเป็นห่วงท่านตลอด แม้ว่าท่านจะไล่นางออกมาก็ตาม” ยาโนะพูดกับชายใกล้ตายคนนี้
“รู้ไหมยาโนะ ข้าไล่นางออกมาทำไม?” ซูตะเอ่ยปากถาม
“เพราะนางหักหลังท่าน?” ยาโนะตอบไปตามที่ตัวเองรู้
“เปล่าเลย ข้าไม่ได้โกรธนางที่นางหักหลังข้า แต่ข้ากลัวนางต้องมาเห็นข้าทำเรื่องชั่วๆแบบนี้” ซูตะพูดพร้อมกุมปากแผลตัวเอง
“ยาโนะ ข้าฝากดูแลฮานะด้วยล่ะ” ซูตะพูดก่อนจะหลับตาลงไป

ยาโนะพยักหน้าเป็นการบอกว่าเขา “ตกลง” แต่ดูเหมือนซูตะจะไม่อยู่เห็นคำตอบของยาโนะเสียแล้ว ชายหนุ่มหน้าหวานเดินไปยังระเบียงพร้อมกับตะโกนขึ้นมา เสียงของเขานั้นดังก้องไปทั่วท้องฟ้า ดังพอที่จะทำให้เหล่าผู้คนข้างหลังหยุดการต่อสู้พวกเขาเห็นยาโนะที่ยืนอยู่ ชายหนุ่มหน้าหวานชูดาบขึ้นพร้อมกับตะโกน “เราชนะแล้ว” เหล่าทหารของตระกูลฮิมูระทุกคนเห็นก็ต่างยกดาบขึ้นพร้อมกับส่งเสียงคำรามด้วยยินดี ส่วนทหารของตระกูลเท็ตซึยะนั้นได้แต่ทิ้งดาบลงก่อนจะรีบวิ่งหนีไป

=====

ณ ปราสาทอินาบะ ที่ห้องของไทโซ หญิงสาวผู้เป็นภรรยานามมาซามิ นั่งอยู่คอยดูอาการของสามีของเธอ ตอนนี้ในหัวใจของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เธอกลัวที่จะเสียสามีของเธอไปและเธอก็กลัวที่จะเสียกองทัพของเธอ เธอคอยได้แต่เฝ้าสวดภาวนาให้ทุกอย่างจบลงอย่างดี ในขณะที่เธอนั่งอยู่นั้น เธอก็ได้ยินเสียงของใครบางคนเรียกชื่อของเธอ เธอหันไปยังต้นเสียงก่อนจะเห็นไทโซที่ลืมตาตื่นขึ้นมา ดวงตาของมาซามินั้นเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความยินดี ก่อนจะยิ้ม ไทโซลุกขึ้นมาจากฟูกช้าๆ มาซามิรีบสวมกอดไทโซ ผู้นำตระกูลฮิมูระที่พึ่งพื้นขึ้นมาก่อนลูบหัวของมาซามิ เป็นการบอกว่า “ไม่เป็นไร” “ไม่เป็นไร” มาซามิปล่อยมือของเธอออกก่อนจะมองหน้าของไทโซที่นั่งอยู่

“ข้าได้ยินเสียงของยาโนะ....” ไทโซพูดขึ้นมา
“ยาโนะ...ยาโนะพูดว่าอะไรหรอื?” มาซามิถามด้วยสีหน้าสงสัย
“ข้าได้ยินเขาว่า เราชนะแล้ว...เป็นแบบนั้นจริงรึเปล่านะ?” ไทโซถามมาซามิที่นั่งอยู่
“ข้าเองก็มิทราบ...แต่ตอนนี้ยาโนะกำลังสู้อยู่ที่แคว้นทังโกะ” มาซามิบอกถึงสถานการณ์ของยาโนะ
“งั้นหรือ ดูเหมือนข้าจะตื่นขึ้นมาทันวันใหม่นะ” ไทโซพูดพลางยิ้ม

มาซามิก็ได้แต่มองพร้อมกับทำสายตางงๆว่าไทโซกำลังพูดถึงอะไร แต่สิ่งหนึ่งที่เรามั่นใจได้ นั่นก็คือ “วันใหม่” กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว

______________________________




英国で産まれた帰国子女の金剛デース!ヨロシクオネガイシマース!
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
 
Sengoku : Final
อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 1 จาก 1

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
Bloody Wrestling Online :: BWO : Special Event :: BWO Novel-
ไปที่: