Bloody Wrestling Online

The Number One Cyber Wrestling Online
 
บ้านPortalCalendarช่วยเหลือรายชื่อสมาชิกกลุ่มผู้ใช้สมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)

Share | 
 

 Am-Entaleden #บทนำ

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
Alternativ3
Superstar Grade B
Superstar Grade B


จำนวนข้อความ : 673
Join date : 25/05/2013
Age : 23
ที่อยู่ : Phuket,Thailand

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Am-Entaleden #บทนำ   Tue Jan 13, 2015 9:37 pm

Am-Entaleden Genesis : Evil Movement

บทนำ

   ท่ามกลางค่ำคืนที่โอบล้อมไปด้วยสายลมที่หนาวเหน็บจับใจ  เสียงความโกลาหล ดังไปทั่วดินแดนของเมืองเซนเทิลริป เมืองที่เต็มไปด้วยเปลวไฟอันร้อนแรงดังทะเลเพลิง คนนับพันเคลื่อนไหวในเงามืดวิ่งหนีออกจากเมืองอย่างผึ้งงาน ในขณะเดียวกันระหว่างคนนับพันคนนั้นมีการปรากฏกายของสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างไม่เหมือนมนุษย์
กวัดแกว่งมือเล็บที่ยาวเงาวับดังมีดโกนเข้าใส่มนุษย์ที่วิ่งหนีด้วยความกลัว บ้านเรือนรอบข้างเต็มไปด้วยของเหลวสีแดงกระเซ็นไปทั่วทุกทิศทางอสูรกายคำรามดังราวกับแผ่นดินไหว “พ่อครับ ช่วยผมด้วย” เสียงเล็กหวานอาบไปด้วยความหวาดกลัวของหนูน้อยที่กระซนกระส่ายหาทางเอาตัวรอดจากวิกฤติครั้งนี้ เด็กน้อยวิ่งหลบเข้าไปในบ้านเรือนที่พุพังหวังจะซ่อนตัวจากอสูรกายที่แกว่งสายตามองหามนุษย์ที่หลงเหลืออยู่ในเมือง         เซนเทิลริปแห่งนี้

  เด็กน้อยหลบหลังกำแพงในห้องโถงใหญ่และยืดหน้ามองหาอสูรกายที่ใกล้เข้ามาอย่างช้าๆ อสูรกายเดินเข้ามาใกล้บ้านที่เด็กน้อยนั้นอยู่ เสียงฝีเท้าที่ดังเข้ามาเรื่อยๆ ทำให้เด็กน้อยผวา เสียงประตูดัง แอ๊ดดดดด ในห้องห้องที่เงียบเชียบราวกับบ้านร้างสิ่งแวดล้อมโดยรอบที่พังไม่เหลือชิ้นดี อสูรกายดมกลิ่นเดินเข้ามาใกล้กำแพงห้องโถงมากขึ้นเรื่อยๆ เสียงหัวใจของเด็กน้อยก็ดัง ตึกๆ เหงื่อไหลท้วมตัว ด้วยความหวาดกลัวจนหุบไม่ไหว เด็กน้อยค่อยนำมือมาปิดปากเพื่อไม่ให้กริ๊ดร้องหรือส่งเสียงดังพร้อมค่อยๆถอยตัวเองออกจากกำแพงอย่างช้าๆ ในขณะเดียวกันกับอสูรกายที่เดินเข้ามาอย่างมั่นใจว่า มันได้เจอเหยื่อของมันแล้ว เด็กน้อยถอยมาจนเจอทางตัน แล้วเห็นเงาของอสูรกายที่ยืดยาวออกมาเหมือนใกล้จะถึงเต็มที่ เด็กน้อยหันไปมองรอบๆ เจอผ้าคลุมสีดำตัวหนึ่งวางอยู่บนพื้น เขาจึงหยิบผ้าคลุมดังกล่าวมาคลุมตัว แล้วทันใดนั้นเสียงที่ดังราวนกหวีดดังขึ้น !!

  เสียงดังกล่าวทำให้อสูรกายต้องวิ่งออกไปข้างนอก  เด็กน้อยยืนขึ้นด้วยความสงสัย  “เสียงนั้นเหมือนเราเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน…….”
เด็กน้อยมุ่งตรงออกมาจากบ้านหลังนั้นแล้วเห็นสิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดที่เขาได้เห็นคือ อสูรกายนับร้อยเข้าจู่โจมกับมนุษย์หนึ่งกลุ่มแต่ทว่ามนุษย์เหล่านั้นพิเศษมากดวงตาสีแดงพร้อมกับเส้นผมสีดำกวัดแกว่งอาวุธทุกอย่างฟาดฟันอสูรกายราวกับเป็นของเล่น ของเหลวสีเขียวเรืองแสงกระเซ็นไปทั่ว
“ถ้า Anxious เยอะขนาดนี้คงต้องตามหาแหล่งแพร่เชื้อแล้วก่อนที่พวกมันจะสร้าง Anxious”
ชายผู้สวมชุดสีขาวกล่าวด้วยน้ำเสียงแข็งข้อ
“แต่ตรวจดูแล้วส่วนใหญ่เป็น Anxious ที่เกิดจากการแพร่รังสี Genius มากกว่าที่จะกลายสภาพจากการติดเชื้อ”
หนุ่มชุดสีน้ำเงินที่นั่งตรวจดูลักษณะของอสูรกายกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่มั่นใจ
“แยกกัน 4 ทิศ Randon นายไปตรวจหา Anxious ทางฝั่งทิศตะวันตกชานเมืองและกอบกู้มนุษย์ไว้ให้มากที่สุด ส่วน Zap ไปทางทิศเหนือ Linyn ทิศใต้….เดี๋ยวฉันกับ Janeth จะไปฝั่งตะวันออกของเมืองเอง เจอกันในอีก 3 ชม.ที่ศูนย์กลางของเมือง”
สาวน้อยในชุดหรูหราถือปืนขนาดใหญ่กล่าวขึ้น
“ทุกคนระวังตัวด้วย……แยกย้ายได้”
แล้วเงาทั้ง 5 ก็กระจัดกระจายออกไปทั่วทิศทาง

  เวลาได้ผ่านไปเร็วราวกับสายลมที่พัดผ่าน เด็กน้อยมองดูเมืองบ้านเกิดที่ลุกโชตช่วงดังเปลวไฟ เขามองเห็นแสงระยิบระยับจาการต่อสู้ของมนุษย์ดังกล่าวกับอสูรกาย เสียงดังอึดคะถึกหึกโหมดังเป็นช่วงๆเด็กน้อยแกว่งสายตาไปรอบแล้วมองเห็น บุรุษผู้ยืนอยู่บนหอกลางเมืองรูปโคมไฟ แต่ความรู้สึกของเด็กน้อยกำลังบอกว่า บุรุษคนนั้น คือ ปีศาจและเป็นต้นเหตุของเหตุการณ์ในครั้งนี้ แล้วเขาก็เห็นเงาที่ยืดออกมาจากตัวบุรุษคนนั้นผ่านแสงเปลวไฟที่ลุกโชนโดยรอบ เขาเห็น……..ปีศาจร่างใหญ่ยักษ์ที่มีดวงตาแดงชานแขนที่ใหญ่มหึมาราวกับท้องฟ้า เขี้ยวฟันยาวแหลมคมดุจดังเหล็กกล้า รอยยิ้มที่ฉีกแก้มราวกับพื้นผสุธาที่แยกขาด

  ”ไม่น่าเชื่อเลย…..ว่าอาวุธปีศาจ Acaposilix อย่างแกจะฟื้นคืนกลับมามีสภาพดีขนาดนี้”
Randon ผู้เพิ่งมาถึงชั้นบนสุดของหอคอยกลางเมืองจับอาวุธรูปร่างคล้ายดาบเล่มยักษ์จ้องมองบุรุษที่ยิ้มแยมราวกับถูกใจคำพูดของ Randon
“ข้าถูกสร้างมาจากวัตถุดิบที่มืดมนที่สุด ขอแค่มีลัทธิที่ยกข้าเป็นพระเจ้าข้าก็จะไม่มีวันตาย”
บุรุษตอบโต้คำพูดของ Randon เงาทั้งพุ่งเข้าชนกันเสียงดังราวกับของแข็ง 2 อย่างกระทบกันอย่างรุนแรง
“Amateur อย่างเจ้าจะชนะข้าได้ยังไงกันเล่า ก็รู้ๆกันอยู่ว่า เจ้าน่ะอ่อนแอเกินไป” ปีศาจดูหมิ่น Randon
“ฉันจะขอสู้กับแกจนวาระสุดท้าย”
เสียงของดาบ Rando กระทบเข้ากับแขนของปีศาจแต่ทว่าดาบของบุรุษชุดน้ำเงินไม่สามารถฟันเข้าเนื้อของปีศาจได้เลย
 “Randon ถอยไป….!! ”
เสียงหวานแววที่ดังออกมาจากส่วนล่างของหอคอยสั่งให้บุรุษชุดน้ำเงินถอยออกไป พร้อมกับจับปืนคล้ายไรเฟิ้ลยาวยิงกระสุนสีน้ำเงินออกจากปล่องลำกล้องพุ่งไปหาบุรุษเงาสีดำ ตูมมมมมม เสียงของกระสุนสีน้ำเงินกระทบกับวัตถุบางอย่างแล้วเกิดแสงสีน้ำเงินส่องประกายไปทั่วเหมือนดวงอาทิตย์ยามเช้า พร้อมกับ Randon ที่ตกลงมา แต่ผู้หญิงคนนั้นกระโดดไปรับเขาราวกับนางฟ้าโบยบิน

  “เจ้าบ้า Randon ฉันบอกกี่ครั้งล่ะ อย่าไปทำไรคนเดียว”สาวในชุดรูปรัดกระโปรงสั้นแดงตะหวาดใส่ชายผู้ตกลงมาสู่อ้อมกอดของเธอ “ขอโทษนะ ฉันชอบทำให้เธอเป็นห่วงอยู่เรื่อยเลย Hannah” Randon ยิ้มอ่อนๆให้สาวคนนั้น “นายปลอดภัยก็ดีแล้วนะ” Hannah ตอบรับบุรุษชุดสีน้ำเงินอย่างเต็มใจ
“แหนะๆ ทำไรกันอ่ะ ??? ”
Zap กับกลุ่มของเขาที่เพิ่งมาถึง ซักถาม Hannah กับ Randon ที่สภาพราวกับในหนังดราม่าที่ผู้ชายบาดเจ็บนอนหนุนหัวบนตักของผู้หญิง
“ป่าวย่ะ Randon ชอบงีบหลับระหว่างภารกิจน่ะ”
Hannahตอบโต้ Zap พร้อมกับลุกขึ้นยืนจนหัวของ Randon กระทบกับพื้น
“โอ๊ยยยยยยยยย ยัยบ้าเอ๊ย เธอทำไรเนียยยย” Randon โวยวายเสียงดัง
“ป่าวย่ะ ก็นายมันหัวดื้อเองนิ” Hannah กล่าวกัดแสบ Randon
“ผู้หญิงคนนั้น….คือพลังของเจ้าสินะ”
บุรุษเงามืดที่รอดจากการปะทะของกระสุนสีน้ำเงิน กำลังยืนขึ้นด้วยร่างกายที่แหลกเป็นเสี่ยงๆ
“ร่างกายแกมันไม่เหลือพลังที่ใช้ต้อสู้อีกแล้วล่ะ แล้วยังจะสู้อีกหรอ”
Randon กล่าวด้วยคำพูดจริงจัง
“ร่างนี่หรือ ? ข้าสามารถฟื้นคืนพลังได้ ถึงเวลาที่ข้าจะสานงานต่อให้ท่าน Sinister Rogue ให้สำเร็จแล้ว ”
ในขณะที่ปีศาจกำลังพูดร่างกายของเขาก็กำลังรักษาตัวเองอย่างรวดเร็วราวกับโกหก พร้อมยื่นมือของเขานำไปข้างน่า
“เจ้าน่ะ ไม่มีทางฆ่าข้าได้หรอก เจ้า White Knight”
ทันทีที่กล่าวจบเขายิงกระสุนดำเข้าหา Randon แต่ทว่าสาวในชุดรัดรูปกระโปรงสั้นสีแดงเข้ามารับกระสุนดำนั้นแทน กระสุนสีดำขยายใหญ่จนครอบงำเธอไปหมดทั้งตัวราวกับขังอยู่ในวงกลมสีดำ
“จงหายไปซะ BlackCrush”
จิตสังหารของบุรุษเงามืดกระชากเข้าสู่ร่างกายของ Hannah แล้วผู้หญิงคนนั้นก็หายวับไปกับความมืด ต่อหน้าต่อตาของ Randon และเพื่อนฝูง
“ม่ายยยยยยยย Hannah”
ความรู้สึกที่แตกสลายของ Randon เกิดความโทสะพุ่งเข้าหาบุรุษเงาอย่างไม่คิดชีวิต “ฉันจะฆ่าแก ไอ้ปีศาจนรก”
Randon กวัดแกว่งดาบของเขาเข้าหาบุรุษเงามืดด้วยความเร็วสูง แต่ทว่าบุรุษเงามืดกลับหลบได้อย่างไม่น่าเชื่อ
“ถึงตาเจ้าล่ะ เพลิงทมิฬ”
ในขณะที่ Randon เหวี่ยงดาบไปสุดมือ บุรุษเงามืดก้มตัวลงหลบดาบของเขาแล้วยื่นมืดไปแตะที่หน้าอกของ Randon พร้อมกับเปลวไฟสีดำที่ลุกขึ้นออกจากมือ จากนั้นเสี้ยววินาที บุรุษเงามืดกระแทกมือของเขาไปที่ทรวงอกของ Randon จนตัวของบุรุษชุดน้ำเงินกระเด็นออกไปกระแทกเข้ากับกำแพง แล้วทันทีที่ร่างนั้นกระแทก Zap และเพื่อนพ้องเข้าจู่โจมใส่บุรุษเงามืดจากด้านหลัง
“จงหายไปซะ BlackCrush”
ไม่ทันถึงตัวบุรุษเงามืดเขายื่นมือขวาไปข้างหลังจากเอวซ้ายยิงกระสุนดำอันเดียวกับที่ยิงใส่ Hannah แล้วพวกเขาก็หายไปต่อหน้าต่อตาของ Randon
ร่างกายที่จะขยับแทบจะไม่ไหวทำได้แค่ทนบาดแผลบนหน้าอกที่เกิดการลุกไหม้ของเปลวไฟสีดำไปอย่างช้าๆ
“เจ้าชนะข้าไม่ได้หรอก เพราะข้าตื่นในสภาพที่สมบูรณ์กว่าเก่ามากนัก”  
Randon มองดูใบหน้าของปีศาจที่กำลังหัวเราะเยาะเย้ย  เด็กน้อยเต็มไปด้วยความกลัวมองเห็นกลุ่มมนุษย์ที่เหมือนเป็นความหวังสลายหายไปทีล่ะนิดเหลือแต่เพียงความสิ้นหวังแล้วน้ำตาก็ไหลรินออกมา เด็กน้อยร่ำไห้ด้วยความเสียใจในขณะเดียวกันกับบุรุษชุดน้ำเงินพยายามยื่นมือไปดึงมีดที่เต็มไปด้วยอักขระโบราณสีแดงในกระเป๋าหลังหวังจะแทงใส่ปีศาจที่อยู่ข้างหน้าตนนี้ทว่าปีศาจเห็นเสียก่อน
“เจ้า….!! ถือมันมาด้วยหรอ !!! นรกเดินดินเอ๊ย ข้าจะไม่กลับไปสู่ดินแดนผลึกปีศาจหรอกนะ”
ปีศาจใช้ปลายเท้าสีดำของมันเหยียบไปทีข้อมือของ Randon ด้วยแรงเหนือมนุษย์ของปีศาจทำกระดูกข้อมือขวาของ Randon แตกเป็นเสี่ยงๆ ความเจ็บสุดเกินบรรยายร้องออกมาจากบุรุษชุดน้ำเงินในขณะเดียวกับปีศาจหัวเราะด้วยความสะใจ
“ฉันทนดูต่อไปไม่ไหวแล้ว ใครก็ได้ช่วยที ใครก็ได้ช่วยเขาที”

เด็กน้อยร่ำไห้ที่เห็นปีศาจกระทำต่อบุรุษชุดน้ำเงิน เหมือนคำขอของเขาจะเป็นจริง การปรากฏตัวอย่างปริศนาของสาวร่างสูงผอมบางผิวขาวราวกับหิมะผมสีน้ำตาลอ่อนสะไหวเบาบางเหมือนคลื่นทะเลตามสายลม ใบหน้าที่งดงามยิ่งกว่านางฟ้าชุดที่เธอสวมใส่ราวกับทหารของญี่ปุ่นโบราณ เธอหยิบคันธนูยาวออกมาพร้อมกับดึงคันธนูจนเกิดแสงสีเขียว ท้องฟ้าในยามค่ำคืนเหมือนแต่เดิมเต็มไปด้วยควันจากเปลวไฟและเมฆที่ลอยปกติ ในขณะนี้รุนแรงดุจดังพายุยักษ์เสียงฟ้าร้อง ฟ้าผ่าดังเป็นเสียงดนตรีพร้อมกับสายลมที่พัดกระหนับราวกับหายะนะของพายุลูกใหญ่ เด็กน้อยโอบจับกำแพงหน้าบ้านที่ร้างของเขาพร้อมกับมองดูสาวในชุดโบราณคนนั้นเพ็งเล็งไปที่บุรุษเงาดำ ลูกธนูที่เธอถือง้างนั้นเรืองแสงสีเขียวงดงามเหมือนหิ่งห้อย พร้อมกับลมที่โอบล้อมตัวเธอราวกับเธอเป็นราชีนิของมัน
“เจ้าหนู….ถ้าเจ้าเป็น Amateur สักวันเจ้าก็จะแข็งแกร่งขึ้น ยืนขึ้นด้วยตัวเองเหมือนเรา จงใช้ความกลัวของเจ้าเป็นทางชี้นำสู่ความแข็งแกร่งที่แท้จริง ครั้งหนึ่งเราก็เคยเป็นเหมือนเจ้าจำคำเราเอาไว้นะ”
ทันทีหมดคำพูดสาวในชุดโบราณปล่อยลูกศรสีเขียวออกไป ลูกศรพุ่งเข้าหาเป้าหมายอย่างแม่นยำพร้อมกับสายลมพัดกระหน่ำเข้าหาเป้าหมายที่ลูกศรกระแทกใส่นั้น แม้แต่ร่างกายของปีศาจยังไม่สามารถทนทานต่อแรงบีบอัดของสายลมจากลูกศรนั้น
“ยัยยูมิโกะ เจ้า…เจ้ามันนางมารร้ายแล้วเจ้าจะเสียใจที่ทำกับข้าแบบนี้”

    ร่างกายของปีศาจกระเด็นไปปักอยู่ที่กำแพงที่อยู่ไกลออกไปจากหอคอยกลางเมืองแล้วพายุก็หายไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ปีศาจพยายามดึงลูกศรออกแต่ทำไม่ได้ แม้จะดูเหมือนลูกศรธนูธรรมดาๆ แต่กลับทำลายร้ายได้อย่างหน้ากลัว Randon ใช้ลมหายใจเอื้อกสุดท้ายพุ่งไปกับสายลมที่เกิดจากแรงกระแทกเมื่อกี้แล้วหยิบมีดอักขระแดงออกมาแทงเข้าไปทีหัวใจของปีศาจ
“แกน่ะ ไปอยู่ในนรกซะ”
ปีศาจร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะบอกลา Randon ด้วยวาจาสุดท้าย
“แล้วข้าจะกลับมาทำลายความหวังของเจ้าจนสิ้น อัศวินสีขาว”
แล้วร่างกายของบุรุษเงาก็หายไปพร้อมกับร่างของชายหนุ่มชุดน้ำเงินก็ตกลงมากระแทกกับเพดานบ้านทะละลงมาสู่พื้นดิน ในขณะนั้นบุรุษชุดน้ำเงินยื่นมืดเข้าไปในเสื้อคลุมแล้วหยิบบางอย่างออกมา
“Hannah ฉันทำได้แล้วนะ”
Randon ยิ้มอ่อนๆให้กับรูปที่เขาถ่ายเก็บไว้สมัยหนุ่มๆกับ Hannah พร้อมกับแววตาที่ใสแววกับความสุขแล้วไม่นานหลังจากนั้นก็ไม่มีการเคลื่อนไหวของเขาอีกเลย
“พี่สาว….พี่น่ะเป็นคนตระกูล Karasu งั้นหรอ”
เด็กน้อยซักถามสาวในชุดโบราณ
“ก็ช่ายนะ เราเกิดมาในตระกูลสายลมนั้นแหละ”
ผู้หญิงที่ใบหน้างดงามตอบพร้อมรอยยิ้มหวานๆ ให้กับเด็กน้อย
“แล้วเราจะพบกันอีกไหม ? ”
เด็กน้อยซักถาม
“คงไม่แล้วล่ะ แต่สักวัน เจ้าจะได้เจอกับหลานของข้าแน่นอน”
สาวในชุดโบราณชี้ไปทางหุบเขาใกล้ๆ เด็กน้อยยืนมองด้วยความสงสัยพอหันกลับไปสาวคนนั้นก็หายไปราวกับไม่มีตัวตนอีกเลย หลังจากนั้น…..
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
 
Am-Entaleden #บทนำ
อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 1 จาก 1

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
Bloody Wrestling Online :: BWO : Special Event :: BWO Novel-
ไปที่: