Bloody Wrestling Online

The Number One Cyber Wrestling Online
 
บ้านPortalCalendarช่วยเหลือรายชื่อสมาชิกกลุ่มผู้ใช้สมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)

Share | 
 

 Artificial Girl : Chapter 14

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down 
ผู้ตั้งข้อความ
ฟ้ามืด
Mid Card
Mid Card


จำนวนข้อความ : 483
Join date : 30/04/2013
Age : 23
ที่อยู่ : μ's

ตั้งหัวข้อเรื่อง: Artificial Girl : Chapter 14   Tue Jul 14, 2015 11:37 pm

“ลูกๆที่น่ารักของแม่ ออกมาได้แล้วจ้ะ”

เอริกะพูดขึ้นทันทีที่การประลองเริ่มขึ้น เธอวาดมือไปยังอากาศที่ว่างเปล่าเหมือนจะเสกอะไรบางอย่างแบบพวกแม่มดในนิยายปรัมปรา เพียงไม่นานก็ปรากฏหลุมสีดำขึ้นมาหลายหลุมบนอากาศ ลักษณะคล้ายหลุมดำในอวกาศที่พบเห็นในสารคดีท่องจักรวาล ก่อนที่อะไรบางอย่างจะออกมาจากหลุมเหล่านั้น

สิ่งที่ออกมามีลักษณะคล้ายลูกแมว ไม่สิ มันคือลูกแมวนั่นแหละ แต่การที่ลูกแมวออกมาจากหลุมดำเหล่านั้น มันคงไม่ใช่ลูกแมวธรรมดาเป็นแน่ จะเรียกว่า ‘แมวปีศาจ’ ก็คงเรียกได้ไม่เต็มปาก เพราะลักษณะของมันดูน่ารักน่าชัง ประมาณตุ๊กตาที่อยู่ในตู้คีบตามเกมเซ็นเตอร์

“นี่ๆ! เห็นพี่สาวหน้าบึ้งคนนั้นไหม? รีบไปเล่นสนุกกับเขาเร็ว ทำให้เขายิ้มจนปากฉีกไปถึงหูเลยนะ”

เหล่าลูกแมวน้อยน่ารักของเอริกะพุ่งเข้าไปหามิเนะทันทีตามคำสั่ง สายตาของมิเนะนั้นยังคงเรียบเฉย ลูกแมวเหล่านั้นหยุดตรงหน้ามิเนะ พร้อมส่งเสียงเซ็งแซ่ดังระงมที่สามารถสร้างได้ทั้งความรำคาญและความน่าเอ็นดูในเวลาเดียวกัน มิเนะก้มมองลูกแมวเหล่านั้น สายตาของเธอยังว่างเปล่า

“เอาเลยๆ เหล่าลูกๆของฉันเขาอยากเล่นกับเธอน่ะ ทำไมเธอไม่ลอง-”

โครม!!!

มิเนะใช้เท้ากระทืบเข้าใส่ลูกแมวที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่ไยดีจนเศษฝุ่นเศษดินคละคลุ้งไปทั่ว ลูกแมวที่น่าสงสารนั้นหายไปโดยที่ไม่เหลือร่องรอยว่ามันเคยอยู่ตรงนั้น จะว่ามิเนะกระทืบมันจนร่างแหลกละเอียดเป็นจุลก็ไม่น่าใช่ เหมือนกับว่ามันหายไปเฉยๆซะมากกว่า บางทีหากลูกแมวตรงนั้นเป็นแมวจริงๆล่ะก็ สิ่งที่เห็นอาจจะเป็นภาพอันชวนคลื่นไส้แทน

ลูกแมวที่เหลือก็ถูกหญิงสาวใจโหดเตะกระเด็นเป็นลูกฟุตบอล ร่างของมันกระแทกเข้ากับม่านพลังงานแล้วหายไปในอากาศ บางทีถ้าคนที่ยืนตรงนี้ไม่ใช่มิเนะ คงจะเก็บลูกแมวเหล่านั้นไปเลี้ยงที่บ้านแล้วกระมัง

“นี่หล่อน! กล้าดียังไงมาทำร้ายลูกๆของฉัน หึ... ท่าทางหล่อนคงจะไม่ชอบอะไรน่ารักๆเท่าไหร่สินะ ก็ได้...”

เอริกะวาดมือไปตามอากาศอีกครั้ง คราวนี้สิ่งที่ออกมาเป็นลูกไฟสีดำทะมึนประมาณลูกไฟวิญญาณที่เห็นได้ตามการ์ตูนผีญี่ปุ่น ลูกไฟดังกล่าวพุ่งเข้าหามิเนะแล้ววนไปรอบๆ ราวกับเป็นสัญญาณว่าหากเธอขยับตัวแม้แต่นิดลูกไฟเหล่านั้นคงไม่ปราณีเป็นแน่

เอริกะยิ้มเล็กๆแล้ววาดมือไปยังอากาศอีกครั้งหนึ่ง คราวนี้สิ่งที่ออกมาเป็นเพียงโต๊ะไม้ญี่ปุ่นขนาดเล็ก ดูท่าทางจะเป็นโต๊ะธรรมดาๆ ไม่น่าจะใช่โต๊ะพิเศษอะไร ก่อนที่เธอจะค่อยๆนั่งคุกเข่าลงไปอย่างเรียบร้อย

จากนั้นข้างๆตัวเอริกะก็ปรากฏหญิงสาวในชุดเมด ทั้งหน้าตาและรูปร่างนั้นคล้ายกับเอริกะต่างกันแค่ชุดเท่านั้น บางทีนี่คงเป็นเวทย์มนต์อะไรสักอย่างของเธออีกแน่ๆ ในมือของเมดคนนั้นคือชุดน้ำชาแบบครบเซ็ต ก่อนที่เธอจะค่อยๆวางถ้วยน้ำชาลงไปบนโต๊ะ พร้อมค่อยๆรินน้ำชาจากกาลงไป ควันที่บ่งบอกถึงความร้อนของชาถ้วยนั้นโชยขึ้นมา แม้จะไม่ได้กลิ่นแต่ก็พอคาดเดาได้ว่ามันคงเป็นกลิ่นที่หอมชวนดื่มมากแน่ๆ เมื่อคุณเมดเห็นว่าเสิร์ฟชาเสร็จเรียบร้อยเธอก็หายไปในอากาศ ราวกับไม่เคยมีใครอยู่ตรงนั้นมาก่อน

“หะ... หา? นั่นทำบ้าอะไรน่ะ?”

ซุมิเระถึงกับอุทานเมื่อจู่ๆเอริกะกลับนั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์ทั้งๆที่อยู่ระหว่างการต่อสู้ ดูท่าอายาโตะเองก็รู้ดีเลยมองดูอยู่เฉยๆ

“วันนี้เป็นชาอู่หลงสินะ”

เอริกะเมินซุมิเระแล้วจิบชาต่อไป เล่นเอาซุมิเระแทบควันออกหูเพราะเหมือนดูถูกกันชัดๆ มิเนะยังคงมองดูโดยที่ลูกไฟมรณะยังล้อมรอบตัวเธออยู่ แต่จู่ๆเธอก็ก้มหน้าลง รอยยิ้มปริศนาบนมุมปากค่อยๆปรากฏก่อนที่เธอจะพูดขึ้น

“ฉันว่าระวังชุดน้ำชาของเธอหน่อยดีกว่านะ”
“ชุดน้ำชาของฉันมันทำไมหรอ?”

ตูม!!!!!

ในขณะที่เอริกะกำลังจะยกถ้วยชาขึ้นดื่ม เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวเกิดขึ้นพร้อมๆกับโต๊ะน้ำชาที่ลอยคว้างขึ้นไปบนอากาศแล้วตกลงมากระแทกพื้นดังสนั่น เอริกะซึ่งยังค้างอยู่ในท่ายกถ้วยชาขึ้นดื่มนั้นไม่ได้รับอันตรายใดๆจากระเบิดครั้งนี้ แต่ร่างกายก็เต็มไปด้วยคราบน้ำชาที่เกิดจากการระเบิดทำลายชุดน้ำชาของมิเนะ

“มันพังแล้วน่ะสิ”

มิเนะพูดหน้าตาย ในขณะที่ในมือของเธอโยนรีโมทสีดำในมือไปมา เดาไม่ยากว่านั่นคงเป็นรีโมทสำหรับจุดระเบิดที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอโยนระเบิดเข้าไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่สำหรับผู้ที่ได้ชื่อว่าเชี่ยวชาญด้านระเบิดอย่างเธอนั้นเรื่องแค่นี้คงง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือ

“ทำร้ายลูกๆของฉันไม่พอ... หล่อนยังมาทำลายชุดน้ำชาอันศักดิ์สิทธิ์ที่รักของฉันอีก คนอย่างหล่อนไม่ได้ตายดีแน่”

เอริกะกัดฟันกรอด พลางใช้มือเช็ดคราบน้ำชาที่กระเด็นใส่ใบหน้า เธอปาถ้วยน้ำชาที่ถือไว้ลงพื้นจนแตกกระจายด้วยความโกรธจัด

ลูกไฟสีดำที่ล้อมรอบตัวมิเนะยังคงอยู่ เอริกะไม่รอช้าสั่งให้มันพุ่งเข้าโจมตี ลูกไฟพุ่งเข้าใส่มิเนะโดยที่เธอไม่ทำท่าว่าจะหลบเลยแม้แต่น้อย ลูกไฟนั้นก็พุ่งเข้าใส่เธอเต็มๆ มิเนะร่างกระตุกเล็กน้อย ลูกไฟลูกต่อไปพุ่งเข้ามาอีก มันโดนเธออีกครั้ง และลูกที่สามตามมา แต่คราวนี้เธอใช้มือปัดออกไป

“โทษทีนะ ‘คามิคาเซ่’ อย่างฉันน่ะทนแรงระเบิดได้แทบทุกรูปแบบ ดังนั้นลูกไฟกากๆของเธอน่ะ จะทำอะไรฉันได้ ฉันไม่หลบให้เปลืองแรงหรอก”

มิเนะเย้ยหยัน เอริกะไม่ตอบอะไรแล้วยกมือขึ้นฟาดอากาศ สายฟ้าฟาดลงมาตามทิศทางมือของเธอ มันเฉียดเส้นผมของมิเนะไปนิดเดียว เธอยังคงนิ่งจนดูน่าตกใจ สายฟ้าฟาดลงมาอีกครั้ง คราวนี้เธอเริ่มเคลื่อนที่หลบอย่างใจเย็น เธอทำตัวเหมือนหลบลูกฟุตบอลที่เด็กเตะพลาดมาโดนไม่มีผิด

เอริกะยังคงร่ายเวทย์อยู่ในระยะไกล คราวนี้แท่งน้ำแข็งขนาดมหึมาพุ่งขึ้นมาจากพสุธา มิเนะตีลังกาหลบไปด้านหลัง เปลวเพลิงสีแดงตามมาติดๆ มันทะลุผ่านแท่งน้ำแข็งจนละลายไปในพริบตาแล้วพุ่งเข้าหามิเนะที่ยังลอยคว้างบนอากาศ แต่มิเนะก็ใช้มือข้างหนึ่งดันพื้นและผลักตัวเองให้พ้นจากรัศมีของเปลวเพลิง ร่างของเธอสัมผัสพื้นอย่างนุ่มนวลและสวยงามราวกับนักยิมนาสติกมืออาชีพ

มิเนะค่อยๆหยิบลูกระเบิดออกมาหนึ่งลูก พลางใช้ฟันกัดสลักแล้วค่อยๆดึงออกอย่างใจเย็น เธอโยนระเบิดไปมาในมือโดยไม่กลัวว่ามันจะตกพื้นแล้วระเบิดใส่ตนซะเอง แต่ก็อย่างที่ว่าไว้ เธอเป็นผู้ชำนาญเรื่องนี้โดยเฉพาะ เหตุการณ์แบบนั้นมันคงไม่เกิดขึ้น

“อะไร? จะโยนระเบิดมาหรอ?? กว่ามันจะระเบิดฉันคงหายตัวเข้าไปสาปหล่อนเป็นหินไปแล้วล่ะ”

มิเนะไม่ตอบอะไร เธอโยนระเบิดที่ถูกดึงสลักเข้าใส่เอริกะ แน่นอนเอริกะไม่ยอมโดนระเบิดให้โง่ แม่มดสาวพุ่งตัวหลบออกด้านข้าง ระเบิดกระทบพื้นแล้วระเบิดดัง ตูม!! เอริกะหันกลับไปมองระเบิดที่พลาดเป้าแล้วแสยะยิ้มให้กับการโจมตีที่ไร้ประโยชน์ เธอหันกลับไป ตูม!! รอยยิ้มของเธอหุบลงไปแทบจะทันทีและแทนที่ด้วยดวงตาที่เบิกโพลง เมื่อพื้นตรงหน้าระเบิดขึ้นจนเธอหยุดการเคลื่อนไหวแทบจะไม่ทัน เหลืออีกเพียงแค่ไม่ถึงครึ่งก้าวเท่านั้น

“โยนระเบิดมาดักไว้หรอ ไม่สิ... ถ้าโยนมาฉันก็ต้องเห็น หรือว่า... ทุ่นระเบิด?”
“นี่คือ Roulette Mine ไงล่ะ รู้จักเกมรูเล็ตใช่ไหม? ตอนนี้สนามประลองถูกวางทุ่นระเบิดแบบสุ่มไว้ทั่วสนาม ถ้าเธอก้าวผิดล่ะก็คงไม่ต้องบอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น ต่อให้เคลื่อนไหวรูปแบบไหนถ้าเข้าใกล้ระเบิดล่ะก็ ระเบิดทำงานแน่นอน”

สีหน้าของเอริกะดูไม่สบอารมณ์อย่างแรง เพราะตั้งแต่เริ่มต่อสู้มาอะไรๆก็ต่างไม่เข้าที่เข้าทางไปซะหมด เธอเหลือบไปมองอายาโตะเล็กน้อยแล้วถอนหายใจเหมือนคนที่กำลังตัดสินใจจะทำอะไรสักอย่างที่ลำบากใจเอามากๆ

“อายาโตะ... ฉันขอไม่ออมมือแล้วนะ”
“อืม... แล้วแต่เธอเลย”

เมื่ออายาโตะตอบเช่นนั้น เอริกะก็ขยับเสื้อผ้าและหมวกให้เข้าที่ มิเนะหันไปมองซุมิเระ เทรนเนอร์ของเธอพยักหน้า เป็นสัญญาณประมาณว่าอย่าประมาทเป็นอันขาด

“ออมมืองั้นหรอครับ?”
“มัคกี้ ขอพูดในฐานะคนทั่วไปที่ไม่ใช่แฟนคลับนะ เอริกะเป็นพวกไม่ชอบเปลืองแรงกับคู่ต่อสู้ที่อ่อนกว่าตัวเอง ตอนนี้เธอใช้ความสามารถยังไม่ถึงหนึ่งในสี่เลย แต่เพราะมิเนะไม่ได้กระจอก ดังนั้นคงใกล้เห็นความสามารถที่แท้จริงของเอริกะแล้วล่ะ”

หลังจากจบช่วงถาม-ตอบของผู้ชมข้างสนาม เอริกะหยุดนิ่งสักพัก เธอออกตัวเคลื่อนที่แม้จะรู้ว่าทั้งสนามเต็มไปด้วยระเบิด บางทีจอมเวทย์อย่างเธออาจจะมีตาทิพย์มองเห็นระเบิดหมดแล้วก็ได้

ตูม!!!

ดูเหมือนจะไม่ใช่ ระเบิดทำงานแทบจะทันทีที่เอริกะก้าวออกไป มิเนะหัวเราะในลำคอประมาณว่า ‘เตือนแล้วไม่ฟังเอง’ แต่เธอก็ต้องเอียงคอด้วยความฉงนเมื่อควันจากระเบิดที่ค่อยๆจางลงนั้นปรากฏร่างของเอริกะที่กำลังพุ่งตัวเข้ามา สิ่งที่ดูเหมือนคลื่นน้ำล้อมรอบตัวเธอไว้ ท่าทางจอมเวทย์สาวจะใช้มันปกป้องตัวเองจากแรงระเบิด

สีหน้าของมิเนะยังคงไม่หนักใจเท่าไหร่ เพราะกำบังของเอริกะคงไม่สามารถปกป้องเธอไปได้ตลอด เอริกะยังคงเคลื่อนที่โดยที่ระเบิดนั้นทำงานไปตลอดทาง มือระเบิดสาวหยิบระเบิดขึ้นมาเตรียมดึงสลักเผื่อเกิดอะไรผิดพลาด เอริกะเข้ามาใกล้โดยที่เกราะกำบังของเธอก็เริ่มร้าว

มิเนะไม่รอช้าปาระเบิดอัดเข้าไป จู่ๆร่างของเอริกะก็เกิดแสงสว่างวาบจนมิเนะต้องเบือนหน้าหนี สายตาของเธอพร่ามัวจนมองไม่เห็นอะไร เมื่อมิเนะกลับมามองเห็นก็พบว่าจอมเวทย์สาวเข้าประชิดตัวเธอซะแล้ว

แต่มิเนะจัดการเตะใส่ฝ่ายตรงข้ามก่อนที่จะเข้ามาสัมผัสตัว เอริกะยกแขนขึ้นมาป้องกันแต่ก็ไม่ไหว ร่างของเธอเสียหลักถอยออกไป ตูม!! โชคไม่เข้าข้างเท่าไหร่ที่เอริกะถอยไปเจอทุ่นระเบิดที่ฝังอยู่บนพื้นพอดี ร่างของเธอกระเด็นไปตามแรงระเบิด ตูม!! โชคร้ายสองชั้นที่เธอกระเด็นไปโดนทุ่นระเบิดอีกลูกและลอยไปกระแทกกับม่านพลังงานอย่างรุนแรงจนหมวกที่เธอสวมหลุดจากศีรษะ

Erika 71 - 100 Mine

“ไม่เลวเลยนี่ ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานมากแล้ว”

เอริกะพยุงตัวเองขึ้นแล้วปัดเนื้อปัดตัวพร้อมคว้าหมวกที่ตกบนพื้นมาสวมใหม่

“ความรู้สึกเมื่อโดนโจมตีหนักๆแบบนี้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กันน้า... ช่างเถอะ”

เอริกะปล่อยสายฟ้าลงมาอีกชุด มิเนะกลิ้งหลบก่อนที่จะคว้าระบิดขึ้นมา เธอดึงสลักแล้วโยนใส่เอริกะ ตูม!! เสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้งและคงจะมีอีกหลายครั้ง คลื่นน้ำออกมาปกป้องเอริกะอีกครั้ง มิเนะไม่สนใจหยิบระเบิดออกมาอีกหลายลูก เธอดึงสลักมันทีละอันแล้วโยนระเบิดทั้งหมดในมือพร้อมๆกัน ตูม!! ตูม!! ตูม!! เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไม่มีระเบิดลูกไหนที่ทำร้ายเอริกะได้แต่เพียงทำให้เกราะกำบังที่เป็นคลื่นน้ำแตกร้าวเท่านั้น ถึงกระนั้นก็ยังสบายใจไม่ได้ เอริกะพุ่งตัวไปด้านข้าง เธอโชคร้ายอีกครั้งเมื่อบริเวณนั้นมีทุ่นระเบิด ตูม!! เกราะกำบังของเอริกะพังทลายโดยสมบูรณ์ มิเนะคว้าระเบิดออกมาอีกหลายลูก เธอดึงสลัก ตั้งท่าจะโยนเข้าไป

ตูมมม!! ตูมมมมม!!!

เสียงระเบิดดังขึ้นอีกระลอก

แต่ทว่าผู้ที่โดนระเบิดกลับเป็นผู้ใช้เสียเอง

ระเบิดที่อยู่ในมือของมิเนะต่างระเบิดขึ้นเองอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เธอโดนแรงระเบิดเข้าไปเต็มๆ ทุกคนที่รับชมการต่อสู้ต่างสงสัยระคนตกใจ เพราะเหตุใดระเบิดถึงทำงานเองแบบนั้น มือระเบิดอย่างมิเนะคงไม่น่าพลาดอะไรง่ายๆแบบนี้

แต่ดูจากท่าทีของเอริกะแล้ว น่าจะพอรู้เหตุผลว่าทำไม

เอริกะไม่รอช้าพุ่งตัวเข้าไปประชิดตัวมิเนะทันที ก่อนที่จะใช้ฝ่ามือสัมผัสร่างของมิเนะที่กำลังเพลี่ยงพล้ำ มิเนะพยายามจะหยิบระเบิดออกมา แต่ทว่ามือเธอกลับไม่ขยับไปตามที่ตนต้องการ

มิเนะพยายามจะขยับร่างกายอีกครั้ง แต่ยังไงก็ไม่เป็นผล เหมือนเธอถูกโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นตรึงร่างไว้อย่างแน่นหนา เอริกะมองสภาพของมิเนะด้วยความเวทนาปนสมเพช พลางหัวเราะในลำคอออกมาเบาๆ

Erika 71 - 81 Mine

“นอกจากจะดิน น้ำ ลม ไฟแล้ว ที่ฉันถนัดสุดคือมนต์ดำ”

เอริกะค่อยๆลูบไล้ไปตามไรผมของมิเนะที่พยายามจะขยับตัวยังไงก็ไม่เป็นผล เธอเหมือนเป็นอัมพาต แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยังมีความรู้สึกอยู่ เอริกะคว้าผมของมิเนะแล้วกระชากเพื่อให้หน้าของเธอเงยขึ้น แม้กระทั่งการเค้นเสียงร้องออกมาเพื่อแสดงความเจ็บปวดเธอก็ยังไม่สามารถทำได้ เอริกะแสยะยิ้มอย่างพึงพอใจ ทั้งเหตุการณ์เมื่อครู่และผู้ที่ทำให้มิเนะตกอยู่ในสภาพแบบนี้ คงเกิดจากมนต์ดำของเอริกะเองอย่างไม่ต้องสงสัย

“แล้วฉันจะให้หล่อนได้ลิ้มรสว่าความทรมานที่แท้จริงมันเป็นยังไง”
ขึ้นไปข้างบน Go down
ดูข้อมูลส่วนตัว
 
Artificial Girl : Chapter 14
อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 1 จาก 1

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
Bloody Wrestling Online :: BWO : Special Event :: BWO Novel-
ไปที่: