Bloody Wrestling Online
Would you like to react to this message? Create an account in a few clicks or log in to continue.

Bloody Wrestling Online

The Number One Cyber Wrestling Online
 
บ้านPortalLatest imagesสมัครสมาชิก(Register)เข้าสู่ระบบ(Log in)

 

 Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า "

Go down 
3 posters
ผู้ตั้งข้อความ
HANARYUU
Rookies
Rookies
HANARYUU


จำนวนข้อความ : 191
Join date : 21/12/2012

Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า " Empty
ตั้งหัวข้อเรื่อง: Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า "   Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า " EmptyFri Oct 02, 2015 8:27 pm

“ เบื่อเป็นบ้าเลยโว้ยยยยยย “

เสียงตะโกนของชายหนุ่มร่างสูงดังขึ้นใจกลางย่านร้านอาหารชื่อดังของจังหวัดโทโรชิ ในช่วงเที่ยงที่ชุกชุมไปด้วยผู้คนที่มาเดินเล่น และมารับประทานข้าวเที่ยง

“เฮ้ย ไอ้บ้า! เงียบหน่อย คนเขาหันมามองกันหมดแล้ว”

เสียงชายหนุ่มรางผอมอีกคนพูดขึ้นเพื่อเตือนเพื่อน ก่อนที่คนแถวๆนั้นจะหันมามอง แต่เสียงของเขาดังกว่าชายหนุ่มคนแรกที่พูดซะอีก

“แกนั่นแหละบ้า”

สิ้นเสียงของชายหนุ่มอีกคนที่หน้าสวยซะหยั่งกะผู้หญิง ร่างของชายร่างผอมก็ทรุดลงไปกุมท้องที่เพิ่งโดนศอกคมๆของชายหน้าสวยซัดเข้าให้เมื่อไม่กี่วินาทีที่แล้ว

ชายหน้าสวยเหลือบมองเพื่อนชายร่างบางหน้าตากวนตีนที่กุมท้องด้วยอาการจุกแต่ก็ยังไม่วายชูนิ้วกลางด่าเข้าให้

เขาหัวเราะหึเบาๆ ก่อนจะหันไปพูดกับชายร่างสูงที่ตะโกนขึ้นในตอนแรก

“แล้วนี้ชั้นต้องซัดนายอีกคนไหม”

“ไม่เป็นไร ขอบใจ”

ชายร่างสูงตอบโดยไม่ต้องคิดพลางดันแว่นตากันแดดเรย์แบรนด์ของเก๊ของเขาอย่างมีมาด แล้วดูดน้ำมะพร้าวสดจากลูกมะพร้าวที่ถืออยู่ในมือ

“มีอะไรกันหรอครับ ผมไม่อยู่แปบเดียว โหวกเหวกโวยวายกันเชียว”

น้ำเสียงที่นุ่มทุ้มของผู้มาใหม่ดังขึ้น เรียกสายตาของทั้งสามคนให้หันไปมอง
ชายหนุ่มรูปร่างกำยำสูงพอๆกับชายในแว่นดำ ซึ่งในขณะนี้สวมเสื้อแขนยาวกางเกงยีนส์ขาสั้นสบายๆ และแว่นตาหนาเตอะที่เป็นเอกลักษณ์ ทั้งสองมือเต็มไปด้วยกล่อง”พายมะพร้าว”ซึ่งเพิ่งไปต่อแถวซื้อมาเมื่อครู่

ชายหนุ่มสวมแว่นดำไม่ตอบ ก่อนจะหยิบพายกล่องนึงมานั่งกินอย่างเอร็ดอร่อย

“ช่างหมอนั่นเถอะโก”

ชายหน้าสวยพูดขึ้น ก่อนจะหยิบพายมะพร้าวอีกกล่องไปนั่งกินข้างๆชายแว่นดำ
ชายหนุ่มร่างกำยำที่ถูกเรียกว่าโกถอนหายใจเบาๆ ยิ้มออกมาอย่างอ่อนใจเล็กน้อย ก่อนจะหันไปพบเพื่อนของตนอีกคนที่ยังทรุดกุมท้องอยู่ที่พื้น

“เป็นอะไรอาริ เมนส์ไม่มา?”

“กรูโดนไอ้บ้านั่นศอก”

อาริพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมา แต่ชี้ไปที่ชายหน้าหวานที่กำลังกินพายอย่างเอร็ดอร่อย

“…”

โกไม่ได้พูดอะไรต่อ พลางพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วหันไปพูดกับชายหนุ่มในแว่นตาสีดำที่กำลังกินพายเป็นกล่องที่สอง

“เซ็นโซ แล้วนี่ที่ให้โดดเรียนมาคือจะมากินพายแค่นี้จริงๆอ่ะนะ พวกนายยิ่งเรียนไม่ทันอยู่ จะทำข้อสอบได้หรอ”

“เอียวอั้นอ้อกอายอ่ออ้ายอิ(เดียวชั้นลอกนายก็ได้หนิ)” เซ็นโซหรือชายสวมแว่นตาดำตอบ แต่จดจ่อกับการกินผลิตภัทณ์จากมะพร้าวอย่างเอร็ดอร่อย

“ให้ตายสิ นายก็ด้วยคาซูมะ เดี๋ยวนี้ทิ้งความรับผิดชอบแล้วหรอ”

โกหันไปเอ็ดชายหนุ่มหน้าหวานคาซูมะอย่างอดไม่ได้ แต่ชายหนุ่มหน้าหวานแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน

ชายหนุ่มแว่นหน้าเตอะถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะลงมานั่งที่นั่งที่เพื่อนจองไว้ให้ แล้วเอาพายมะพร้าวของตนมาร่วมกินกับเพื่อนๆทั้งสอง….กับอีกหนึ่งที่กุมท้องอยู่ที่พื้น

“เฮ้ย แล้วกรูนั่งไหนวะ”

อาริที่นั่งทรุดอยู่พูดขึ้น ซึ่งน้ำเสียงของเขาเร็วจนฟังไม่รู้เรื่อง แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาของเพื่อนๆของเขา

และในพริบตานั้น พริบตาเดียวจริงๆที่คะซูมะเหลือบตามามองเขา แล้วโยนกล่องพายกล่องสุดท้ายลงไปที่พื้นข้างหน้าของอาริโดยไม่สนใจสายตาที่หน้าเวทนาของเพื่อนชายร่างบางที่ทรุดเพราะพลังศอกของตน

ชายหนุ่มหน้าหวานกระตุกรอยยิ้มเชิดขึ้นนิดๆอย่างสะใจ ก่อนจะพูดขึ้น


“ตรงนั้นแหละเจ้าหมาน้อย”
………………………………………………………………………………..

เสียงของป้าแก่ๆอาจารย์ประจำวิชาสังคมที่กำลังสอนอยู่ในขณะนี้ทำให้นักเรียนทุกคนในห้องหลับ โดยที่วิธีสอนของป้าแกไม่ได้เรียกว่าสอนด้วยซ้ำ เพียงแค่อ่านหนังสือให้ฟังด้วยน้ำเสียงยานคางเหมือนหุ่นยนต์โดยไม่สนว่าใครจะฟังไม่ฟังเหมือนตั้งโปรแกรมไว้ ซึ่งนั้นทำให้นักเรียนปีหนึ่งห้องAเหล่านี้ค่อยหลับลงทีละคนสองคน


มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ยังตั้งใจเรียนอยู่ รวมถึงชายหนุ่มผมแดง “คุโรซาวะ อายาเมะ
แต่เหตุผลที่จิ้งจอกแดงตนนี้ไม่ได้หลับเหมือนคนอื่นๆ เพราะกำลังจัดจ่อกับเข็มนาฬิกาที่กำลังจะชี้ไปถึงเวลาที่จะเลิกเรียน


ในหัวของเขามีแต่ชายคนนั้น ผู้ซึ่งทำให้เขาเสียวสันหลังวาบเมื่อตอนกลางวัน แผลเก่าที่ได้จากการสงครามปีหนึ่งนั่นยังเจ็บอยู่ทั่วตัว แต่ความเจ็บในใจหลังจากโดนเหยียดหยามนั้นมากกว่า

อายาเมะบีบมือแน่นอย่างไม่รู้ตัวเมื่อนึกถึงหน้าของชายหนุ่มผมดำที่สร้างความกลัวให้กับเขาได้ และได้ท้าให้ไปเจอที่โรงยิมหลังเลิกเรียน
ไฟในกายของเขาลุกโชนขึ้น และพร้อมที่จะเอาคืนแล้ว

5


4


3


2


1


..




อ๊อดดดดดดดดดดดดดด



เมื่อเสียงออดหมดเวลาดังขึ้น ยังไม่ทันที่จะได้ทำความเคารพอาจารย์หลังเลิกเรียน อายาเมะเดินออกจากห้องไปทันทีโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ก่อนจะมุ่งไปที่โรงยิมสถานที่ที่ชายผมดำนัดไว้



‘เคนตะ โทริโร่….ชั้นจะล้มแกเอง’


“เฮ้ย นายนี่น่า ไอ้หัวแดง”

เสียงที่คุ้นหูของอายาเมะดังขึ้นเรียกชายหนุ่ม เบรกให้เขาหยุดลงก่อนจะหัดไปมองต้นเสียง


“เป็นอะไรทำหน้าตาน่ากลัวเชียว คนอื่นเขาไม่กล้าเขาใกล้เลยเห็นไหม”

ชายผมทองในชุดซูกาจั่นสีแดงแปร๊ดที่เพิ่งเดินออกจากห้องที่ติดป้ายไว้ข้างบนว่า”ห้องพักครู”เอ่ยขึ้น พลางชี้ไปรอบๆตัวของชายผมแดง ซึ่งมีนักเรียนหลายๆคนหันมามอง
เพราะแรงกดดันที่อายาเมะสร้างขึ้นมารอบตัวของตนเองโดยไม่รู้ตัว


“ไม่ใช่เรื่องของนาย”


ชายผมแดงตอบอย่างไร้เยื่อใยก่อนจะเดินไปข้างหน้าต่ออย่างไม่สนใจชายผมทอง


“เอ้า ไอ้นี่ อะไรของมันฟ่ะ”

แต่ยังไม่ทันได้บ่นอะไรมาก ประตูห้องพักครูก็ถูกเลื่อนเปิดออก พร้อมกับมือหนาๆของอาจารย์ฮานะซาวะ หรือเซ้ตต้อน ซึ่งกำลังบิดหูเขาอย่างแรง

“โอ๊ยยย เจ็บๆๆๆๆๆเจ็บนะจารย์ ปล่อยผมมมม”

“เพิ่งจบเรื่องเก่าไป ยังจะไปหาเรื่องเขาอีกนะไอ้หนู”

ฮานาซาวะเค้นยิ้มก่อนจะพูดด้วยเสียงแข็ง เมื่อทำให้เด็กหนุ่มในชุดซูกาจั่นสีแดงเจ็บจนพอใจแล้ว


“นี่ดีนะที่ชั้นออกตัวไว้ให้ ไม่งั้นนายโดนส่งสถานีตำรวจไปแล้ว”


อาจารย์ผู้มีทรงผมที่แปลกตาดุ

“แหม่ ทำเป็นเรื่องใหญ่ไปได้ ทีนี่ก็ชกต่อยกันเป็นเรื่องปกติไม่ใช่หรอจารย์ โอ้ยยยยย”

พูดไม่ทันจบโซเรียวก็โดนฮานาซาวะตบเข้าให้อย่างเจ็บแสบ


“เจ้าเด็กบ้า นั่นเรียกว่าชกต่อยที่ไหน แกเกือบจะฆ่าคิงคองนั่นแล้วด้วยซ้ำ”


ก็จริงอยู่ที่หลังจากโซเรียวฟิวส์ขาด เขาก็ไล่อัดเจ้าพวกของคิงคองปีสองซะเละเทะ โดยเฉพาะตัวคิงคองที่โดนอัดจนแทบจะปางตายโดยฝีมือของเด็กปีหนึ่งผมทองที่ยืนอยู่ตรงหน้าฮานาซาวะ


คิดแล้วก็อดเสียวสันหลังวาบไม่ได้ ฮานาซาวะมองไปที่เด็กหนุ่มคนนี้ซึ่งภายนอกดูเหมือนจะไม่มีอะไร เหมือนเด็กวัยรุ่นบ้าๆคนหนึ่ง แต่แฝงฝีมือที่ยากจะหยั่งถึงได้ มันทำให้ชายที่ถูกเรียกว่า ‘เซตต้อน’อดคิดถึงเรื่องเก่าๆไม่ได้


“งั้นผมกลับแล้วนะจารย์ ไอ้เจ้าคาวาชิม่าคงรออยู่”


โซเรียวอาศัยจังหวะที่ฮานาซาวะกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่ย่องหนีเนียนๆ


“เฮ้ย เดี๋ยวก่อน”


ฮานาซาวะพูดขัดขึ้นเสียงดัง


“อะไรอีกจารย์”


โซเรียวหันกลับมาสบตาฮานาซาวะ ซึ่งทำให้เขาเห็นแววตาที่ชั่วร้ายและรอยยิ้มที่เชิดขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์


“ชั้นยังมีบทลงโทษให้นาย…”


“ห้ะ? แค่โดนคุณสวดทั้งวันจนไม่ได้เรียนแถมโดนคุยซัดไปตั้งหมัดนึงยังไม่พออีกหรอ”
โซเรียวเอ่ยขึ้นแหยงๆพลางลูบแก้มที่ปูดขึ้นมาเล็กน้อย


ฮานาซาวะไม่ตอบ แสยะยิ้มเย็นเฉียบ ก่อนจะยื่นอุปกรณ์ทำความสะอาดให้


“จัดการซะ ห้องน้ำทุกห้องของโรงเรียน ชั้นจะตรวจพรุ่งนี้เช้า ถ้ามีห้องไหนไม่สะอาด แกตายแน่ไอ้หนู”


............................................................................................................................................


“นายมาช้า”


น้ำเสียงเย็นชาของอายาเมะเอ่ยขึ้นที่หลังโรงยิมแห่งโรงเรียนซูซูรันหลังเลิกเรียนไม่กี่สิบนาที ก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผมดำที่อัดเข้าไปเมื่อตอนกลางวัน “เคนตะ โทชิโร่”



โทชิโร่ผู้มีใบหน้าเปื้อนยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์อยู่ตลอดเวลาหัวเราะเบาๆ ก่อนจะสบตาที่เต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความมุ่งมั่นของอายาเมะอย่างไม่เกรงกลัว


“โทษที พอดีห้องชั้นอยู่ไกลหน่ะ”


เขาตอบด้วยน้ำเสียงยียวน

และในพริบตานั้นเอง อายาเมะพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงสุด และหมัดของเขาที่แหวกอากาศพุ่งเข้าซัดใบหน้าอันจองหองของโทชิโร่อย่างไม่ลังเล การไม่เปิดโอกาสให้ชายผมดำโจมตีก่อนเป็นกลยุทธของอายาเมะ เพราะจากที่ประเมิน โทชิโร่มีสไตล์การต่อสู้ที่อาศัยความเร็วเป็นหลักทำให้เขาต้องชิงลงมือก่อน


แต่แววตาที่หยิ่งผยองของโทชิโร่กลับมองการเคลื่อนไหวนั้นได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะก้าวเท้าหลบหมัดของอายาเมะอย่างง่ายดาย


“ไม่เลวเลยนี่”


โทชิโร่เอ่ยชม แต่สีหน้าและแววตากลับเยาะเย้ยอายาเมะอย่างน่าหมั่นไส้


“แก!...”


อายาเมะกัดฟันกรอด ก่อนจะพุ่งเข้าไปซัดชายผมดำที่ยืนล้วงกระเป๋าอย่างไม่ทุกข์ร้อน
และพริบตานั้น อายาเมะรู้สึกถึงแรงกระแทกที่มาจากด้านหลัง สายตาของเขาสบกับสายตาสมเพชชองโทชิโร่ที่ยังยืนอยู่ที่เดิม ก่อนที่ชายผมแดงจะลงไปนองกับพื้นด้วยความเจ็บปวด


กลุ่มชายในเครื่องแบบซูซูรันจำนวนหนึ่งเผยตัวขึ้น และหนึ่งในนั้นคือคนที่เอาท่อเหล็กฟาดเข้าไปทีหลังของชายผมแดง

เขาเป็นชายร่างหน้า กล้ามเป็นมัดๆ ตัดผมสั้นอันเดอร์คัต และใบหน้าที่หน้าเกรงขามไม่เกรงกลัวตัวสิ่งใดๆ หรือที่รู้จักกันในฉายา รถถังแห่งซูซูรันปีสอง โอนิชิม่า ยามะ
อายาเมะอาศัยจังหวะที่ชายร่างใหญ่เผลอ เขาแกล้งทำเป็นเจ็บปวด ก่อนจะอาศัยจังหวะนั้นพุ่งขึ้นไปซัดหมัดอัปเปอร์คัตไม้ตายของจิ้งจอกสีแดงใส่รุ่นพี่ปีสอง แต่ยังไม่ทันจะได้ลุกขึ้น หมัดหนักๆของยามะก็ซัดเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างจังจนกระเด็นถูกพื้นไป


“เจ้านี่ไม่เห็นจะเท่าไหรเลยหนิครับ คุณโทชิโร่”


ยามะพูดกับโทชิโร่ด้วยความเคารพถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะเป็นรุ่งน้อง แต่น้ำเสียงของยามะกลับเย็นชา ดูไม่เหมือนรถถังผู้บ้าคลั่งที่ใครๆรู้จัก


“ ก็ตามนั้นแหละ”


โทชิโร่ตอบโดยไม่มองหน้าชายร่างใหญ่ ก่อนจะค่อยๆเดินทอดน่องมาหาอายาเมะก่อนจะเชิดหน้าของชายผมแดงขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย


“ขอโทษด้วยนะ แต่ชั้นไม่คิดจะสู้กับแกตั้งแต่แรกแล้ว”


อายาเมะไม่ตอบก่อนจะถุยน้ำลายปนเลือดของตัวเองใส่หน้าของโทชิโระ
และการกระทำนั้นรอยยิ้มของชายผมดำหายไป เส้นเลือดที่ขมับถึงกับกระตุก


โทชิโระออกมาเบาๆ กำหมัดแน่น ดวงตาที่ดูเจ้าเล่ห์ชายแววความโกรธแค้น ก่อนจะหันไปสั่งยามะที่ยืนดูอยู่ และลูกน้องเขาเขา


“อัดมันให้เละ!!!!”
…………………………………………………………………………………


เวลา 17:00 น.



แก๊ง HAVA แห่งโฮเซ็นในชุดไปรเวทกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวเดิมในร้านขายพายในยามเย็นมา เสียงนกแว่วมาตามสายลมเย็นๆ บรรยกาศสบายๆเหมาะกับการหลับนอน
บนโต๊ะมีกล่องเปล่าของพายมะพร้าวจำนวนมาก และน้ำมะพร้าวที่ดื่มหมดเป็นสิบกล่อง และร่างของชายทั้งสี่คน


หนึ่งคือ เซ็นโซ สายหนุ่มสวมแว่นตากันแดดสีดำซึ่งนั่งหลับอยู่อย่างหมดท่า

สอง คาซูมะ ชายหนุ่มหน้าสวยผู้กำลังอ่านนิตยสารการฟิตเนสอย่างจดจอระหว่างดูดน้ำมะพร้าวในมืออย่างเพลิดเพลิน

คนที่สาม โก ชายหนุ่มร่างกำยำแว่นหนาที่กำลังดูรายการทีวีตลกย้อนหลังผ่านทางโทรศัพท์มือถือ

และสี่ อาริ ชายร่างบางผมลีบสีดำใบหน้ากวนบาทาอันเป็นเอกลักษณ์ซึ่งกำลังนั่งหดหู่อยู่ที่พื้น

เสียงเครื่องยนต์ของมอเตอร์ไซส์สีดำคันใหญ่หลายคันวิ่งเข้ามาจอดข้างๆร้านขายพายที่ทั้งสี่นั่งอยู่ และเรียกความสนใจของชายหนุ่มหน้าหวานคาซูมะให้ละสายตาจากหนังสือฟิตเนส


ชายหนุ่มหน้าหวานไม่ตื่นตระหนกแต่อย่างใด สะกิดโกให้เงยหน้าขึ้นมาจากรายการตลก ตามด้วยเซ็นโซที่กำลังหลับอยู่ ซึ่งรายหลังเขาสะกิดด้วยบาทาของเขาอย่างไม่เกรงใจ และเอื้อมเท้าไปเขี่ยอาริที่นั่งซึมอยู่

ชายในชุดหนังสีดำราวๆสิบคนซึ่งทุกคนสวมหมวกกันน๊อคเหมือนๆกัน ลงจากมอเตอร์ไซส์และ ไล่พนักงานในร้านทุกคนออก ซึ่งชายชุดดำพวกนี้ บางคนกระถืออาวุธจำพวกท่อเหล็กมาด้วย


“บุโซเซ็นเซ็น”


โกรำพึงขึ้นเบาๆ เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าหลังจากเห็นตราหัวกระโหลกและตัวย่อ T.F.O.A ที่เสื้อคลุมหนังของชายพวกนี้


เซ็นโซที่ตื่นเต็มที่ ลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินไปเผชิญหน้ากับชายสวมหมวกกันน๊อคคนหนึ่งที่เหมือนเป็นหัวหน้า พร้อมๆกับที่คาซูมะและโกลุกขึ้นมายืนขนาบข้างเขา รวมถึงอาริที่เข้าสู่โหมดจริงจัง


เซ็นโซในแว่นตากันแดดยืนจ้องหน้ากับชายในหมวกกันน๊อคที่ตัวสูงพอๆกัน แรงกดดันมหาศาลที่ทำคู่แผ่ออกมา ทำให้หลายๆคนหายใจไม่ออก


และในตอนนั้นเอง ชายหมวกกันน๊อคที่เป็นหัวหน้าก็จัดการทอดหมวกของเขาออกมาถือไว้

เผยให้เห็นใบหน้าขาวซีดที่แสนเย็นชาเหมือนซากศพ ทรงผมสีดำถูกหวี่เรียบไปด้านหนังอย่างสุภาพ


ชายคนนี้กระตุกปากขึ้นนิดๆเหมือนจะเป็นรอยยิ้ม ก่อนจะสลายแรงกดดันทั้งหมดออก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพ แววตาดูสดชื่นขึ้นราวกับเป็นคนละคน


“สวัสดีครับ ผมอิรุมิ เน็น จากบุโซเซ็นเซ็นครับ คุณคือทาคาดะ เซ็นโซสินะครับ พวกเรามาเพื่อเจรจาครับ”


เขาพูดขึ้นอย่างยิ้มแย้ม ก่อนจะยกมือขึ้นเพื่อขอจับมือกับเซ็นโซท่ามกลางสายตาที่ไม่ไว้วางใจของโก หัวสมองของกลุ่มมะพร้าว


‘เจรจาหรอ?....แต่เจ้านี่มันมือสังหารจากบุโซเซ็นเซ็น อันตราย!’


โกอดเหงื่อตกไม่ได้ ชื่อเสียงของอิรุมิ เน็นนั้น ถือว่าไม่ธรรมดาเลยสักนิด
สัญชาติญาณของโกบอกให้เขาออกไปขว้างไม่ให้ทั้งคู่จับมือกัน แต่ทันใดนั้น ชายสวมหมวกกันน๊อคคนหนึ่งซึ่งยืนอยู่ข้างๆเน็นได้ออกมาขว้างเขาไว้ก่อนด้วยท่าทางที่จะเอาเรื่อง และนั้นทำให้ชายหนุ่มหน้าสวยคาซูมะ เดินออกมากันเพื่อนพร้อมกับแรงกดดันมหาศาล แต่ชายในหมวกกันน๊อคก็ไม่ได้กลัวแต่อย่างใด


“ถอยออกมาก่อนโอสึกิคุง”


เน็นสั่งด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด และทำให้ชายหมวกกันน๊อคที่ถูกเรียกว่าโอสึกิต้องถอยออกมาอย่างเสียไม่ได้


“ขอโทษแทนโอสึกิคุงด้วยนะครับ เด็กมันไฟแรง”


ชายหน้าขาวพูดต่อพลางหัวเราะแก้เขินอย่างไม่มีพิษมีภัย แต่มันไม่ทำให้พวกHAVAลดความระแวงลงได้เลย โดยเฉพาะเซ็นโซที่เตรียมจะซัดได้ทุกเมื่อ


‘หมอนี่ โอสึกิ!? หุ่นไล่กางั้นหรอ’

เป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มผู้เต็มไปด้วยข้อมูลในหัวอย่างโกถึงกับเหงื่อตก


“พวกแกต้องการอะไร”’


อาริพูดขึ้นเป็นครั้งแรกอย่างเชื่องชาไม่เหมือนปกติ ก่อนจะจ้องหน้าชายหน้าขาว


“ก็อย่างที่ผมบอก เจรจาไงหล่ะครับ”


“มีอะไรก็พูดมา อย่าอ้อมค้อม ก่อนที่ความอดทนของชั้นจะหมดลง”

เซ็นโซพูดสวนขึ้นก่อนจะใช้สายตาใต้แว่นกันแดดจ้องเขม็งไปที่ชายหน้าขาว และสร้างแรงกดดันเพื่อกดดันอีกฝ่าย


แต่เน็นกลับไม่สะทกสะท้านอะไร แววตาอันโหดเหี้ยมฉายขึ้นแวบหนึ่งก่อนจะหายไป


“ก็ง่ายๆครับ….”


เน็นพูดต่ออย่างเนิบนาบและกำลังจะทำให้ความอดทนของเซ็นโซหมดลง แต่ทันใดนั้นบรรยกาศทุกอย่างก็เปลี่ยนไป


ความรู้สึกที่เหมือนกับมัจุราชที่มาเอาชีวิตที่แผ่ออกมาจากชายร่างผอมบางนามว่าเน็นที่ทำให้ทุกคนแม้แต่เซ็นโซถึงกับเย็นวาบ


“พวกคุณ….จงมาเข้าร่วมบุโซเซ็นเซ็นซะ”
………………………………………………………………
ขึ้นไปข้างบน Go down
ศักรินทร์ ดาวร้าย
Main Event
Main Event
ศักรินทร์ ดาวร้าย


จำนวนข้อความ : 1046
Join date : 27/04/2011
Age : 30

Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า " Empty
ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า "   Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า " EmptyFri Oct 02, 2015 8:50 pm

กูหล่อมาก
ขึ้นไปข้างบน Go down
Pacific Kid
BWO Encyclopedia God 2012
BWO Encyclopedia God 2012
Pacific Kid


จำนวนข้อความ : 7260
Join date : 27/07/2010
Age : 28
ที่อยู่ : Bangkok

Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า " Empty
ตั้งหัวข้อเรื่อง: Re: Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า "   Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า " EmptySat Oct 03, 2015 9:07 pm

น่าติดตามมากกกกกครับ รอเรื่องนี้กลับมาเขียนใหม่นานแล้ว ได้อ่านสมใจ 5555
ขึ้นไปข้างบน Go down
 
Suzuran บทที่ 5 " เผชิญหน้า "
ขึ้นไปข้างบน 
หน้า 1 จาก 1
 Similar topics
-
» ' Suzuran ' บทที่ 1 "ผู้ชม"
» Suzuran บทที่ 6 "พิพากษา"
» The Legendary :: บทที่ 1 วันแรกในอเมริกา
» ' Suzuran ' Prologue
» ' Suzuran ' Ep.2 "เริ่มต้น?"

Permissions in this forum:คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ
Bloody Wrestling Online :: BWO : Special Event :: BWO Novel-
ไปที่: